AMD به دنبال فروش سخت افزار ماینینگ ارز مجازی خود است

شرکت AMD که در زمینه‌ی تولید پردازنده‌های گرافیکی قدرتمند شهرت زیادی به دست آورده است، حالا یکی از آخرین شرکت‌هایی لقب می‌گیرد که به دنبال تکنولوژی بلاک چین است.

AMD صفحه‌ای مجزا در وبسایت رسمی خود ایجاد کرده که در آن به توضیح ارز مجازی و تکنولوژی بلاک چین پرداخته است. در حالی که این صفحه اذعان دارد که اصلی‌ترین استفاده از این تکنولوژی در زمینه‌ی ارز‌های مجازی است، اما بر این عقیده است که بلاک چین پتانسیل بسیار زیادی در بخش‌های دیگر نیز خواهد داشت.

در ادامه این صفحه برخی از بخش‌های مختلف که می‌توانند از تکنولوژی بلاک چین بهره‌مند شوند را نام می‌برد که در این بین می‌توان به بخش‌هایی نظیر بهداشت، اقتصاد و بانکداری، بیمه، اینترنت اشیاء، تبلیغات دیجیتال و امنیت سایبری اشاره کرد.

به نظر می‌رسد AMD روی بلاک چین تمرکز زیادی داشته. در حالی که استفاده از این تکنولوژی تنها در بیت کوین و اتریوم بوده است. در واقع با توجه به لیست بلندبالایی که AMD به آن اشاره کرده، به نظر می‌رسد بلاک چین می‌تواند در هر صنعتی مورد استفاده قرار بگیرد.

اما به نظر می‌رسد که این لیست بلندبالا و تعریف AMD‌ از تکنولوژی یاد شده برای آشنایی بیشتر کاربرانش با آن نباشد، بلکه برای فروش سخت افزار جدیدش باشد که می‌خواهد از این طریق برای آن تبلیغ کند. سخت افزاری که در زمینه‌ی ماینینگ ارز‌های مجازی فعالیت می‌کند.

البته اگر بخواهیم منصفانه نگاه کنیم وجود رقابت در بخش ماینینگ هیچ ایرادی ندارد. خصوصا به این خاطر که باعث می‌شود این تکنولوژی برای کاربران ارزان‌تر شود و از طرفی خود این تکنولوژی با پیشرفت رو به رو خواهد شد.

شرکت‌های بزرگ دیگری مثل سامسونگ هم نسبت به ورود به حوزه‌ی ماینینگ ابراز علاقه کرده‌اند، اما هنوز خبری از سخت افزار‌های جدید این شرکت‌ها نیست.

وقتی که ارزهای مجازی سر و صدای زیادی به پا کرده بود، تولید کنندگان پردازنده‌های گرافیکی مثل AMD‌ و انویدیا از توجه زیاد افراد به GPU‌ها احساس رضایت زیادی داشتند.

اما با از بین رفتن حباب به وجود آمده در ارز‌های مجازی، باید ببینیم که آیا سرنوشت سخت افزار ماینینگ AMD بهتر از انویدیا خواهد بود یا خیر.

نوشته AMD به دنبال فروش سخت افزار ماینینگ ارز مجازی خود است اولین بار در دیجیاتو پدیدار شد.

گردآوری توسط ایده طلایی

رمزنگاری سخت افزاری SSD در برخی مدل‌ها به راحتی قابل نفوذ است

پژوهشگران دانشگاه رادبود هلند به تازگی از نفوذپذیری رمزنگاری سخت افزاری برخی SSD های موجود در بازار خبر داده اند که امکان دسترسی به اطلاعات بدون داشتن پسورد را فراهم می کند.

رخنه مورد بحث در مدل های MX200 ،MX100 و MX300 شرکت Crucial و اس‌اس‎‌دی های T3 Portable ،T5 Portable و سری Evo سامسونگ (مدل های ۸۴۰ و ۸۵۰) دیده شده. محققان می گویند با مهندسی معکوس توانسته اند سفت افزار محصولات مورد اشاره را مجدداً برنامه ریزی کرده و بدون پسورد، به اطلاعاتشان دست یابند.

نکته مهم، استفاده پیش فرض نرم افزار BitLocker ویندوز از روش های رمزنگاری سخت افزاری است که حالا با روش جدید، این ویژگی امنیتی نیز قابل دور زدن خواهد بود. پژوهشگران هلندی برای نفوذ به SSD ها از سه روش مختلف استفاده کرده اند:

برای اس‌اس‌دی های MX100 ،MX200 ،T3 Portal و ۸۵۰ EVO با اتصال فیزیکی به رابط JTAG و دستکاری پروتکل های تأیید پسورد، امکان ورود به حافظه با هر رمز عبوری فراهم خواهد شد.

رمزنگاری سخت افزاری

اس‌اس‌دی Crucial MX300 هم رابط JTAG دارد، اما مشخص شد که در این محصول، دسترسی به پروتکل ها از طریق جی‌تگ مسدود شده و محققان برای نفوذ به آن، از نصب سفت افزار جعلی استفاده کردند. در این روش با خالی گذاشتن کادر پسورد، امکان ورود فراهم خواهد شد.

سامسونگ و کروشال برای رفع مشکل آپدیت هایی را عرضه کرده اند

در باقی مدل ها پژوهشگران از نوعی نفوذپذیری امنیتی در نحوه فراخوانی کلیدهای رمزنگاری استفاده کردند که پس از انتخاب پسورد توسط کاربر، نسخه ای از آن را به صورت حفاظت نشده ذخیره می کند. اگر این نسخه در طول استفاده از اس‌اس‌دی توسط سایر عملیات ها بازنویسی نشود، قابل بازخوانی و استفاده خواهد بود.

گفتنی است شرکت های Crucial و سامسونگ پیش از انتشار خبر حاضر توسط تیم دانشگاه رادبود از نفوذپذیری محصولاتشان آگاه شده بودند که کروشال با ارائه پچ سفت افزاری، مشکل مذکور را در محصولاتش (به جز MX300 که از سال ۲۰۱۷ پشتیبانی نشده) رفع کرده است.

گفتنی است سامسونگ نیز بروزرسانی هایی را برای رفع مشکل مورد بحث ارائه کرده که مدل های T3 و T5 را پوشش می دهند. شرکت کره ای برای سری Evo استفاده از روش های رمزنگاری نرم افزاری را پیشنهاد کرده.

نوشته رمزنگاری سخت افزاری SSD در برخی مدل‌ها به راحتی قابل نفوذ است اولین بار در دیجیاتو پدیدار شد.

گردآوری توسط ایده طلایی

نسبت ابعاد تصویر چیست و مقیاس ۱۸:۹ از کجا آمده است؟

۲۰۱۸ سال نمایشگرهای بدون حاشیه و بریدگی صفحه نمایش در تلفن های هوشمند است. اما یکی از موضوعات مهمی که در سال های اخیر آرام آرام وارد دنیای موبایل شده، نسبت ابعاد تصویر ۱۸:۹ است که شرکت های مختلفی به سمت آن گرایش پیدا کرده اند.

البته نسبت ابعاد ۱۸:۹ هنوز در مراحل ابتدایی فراگیر شدن بوده و فعلاً نسخه کم عرض تر ۱۶:۹ کاربرد بیشتری در صنعت نمایشگرها دارد. در واقع از زمان معرفی تلویزیون های عریض، نسبت ابعاد تصویر ۱۶:۹ به استاندارد صنعت تبدیل شد؛ اما حالا با ظهور مقیاس ۱۸:۹، آیا باید به فکر مهاجرت به این استانداد جدید باشیم؟

نسبت ابعاد تصویر چیست؟

نسبت ابعاد تصویر

ابتدا بگذارید تعریفی از نسبت ابعاد تصویر داشته باشیم. نسبت ابعاد تصویر همان طور که از اسمش پیداست، نسبت طول به عرض تصویر را نشان می دهد که در آن عدد بزرگ تر نماینده طول و عدد کوچکتر نماینده عرض است.

این نسبت از تقسیم اعداد رزولوشن نیز قابل دستیابی است؛ به عنوان مثال در رزولوشن فول اچ‌دی یا ۱۰۸۰ در ۱۹۲۰، با تقسیم هر دو عدد به ۱۲۰ به نسبت ۱۶:۹ (بخوانید ۱۶ به ۹) می رسیم.

به همین خاطر ممکن است با توجه به نمایشگر یا تصویر ثبت شده، با نسبت ابعاد مختلفی مواجه شوید که در میان آنها برخی از بقیه فراگیرترند. مانند نسبت ابعاد تصویر ۱:۱ عکس های مربعی در اینستاگرام، نسبت ۴:۳ تلویزیون های قدیمی، استاندارد ۱۶:۹ تصاویر HD و نسبت تازه وارد ۱۸:۹٫

نسبت ابعاد تصویر از کجا آمد؟

نسبت ابعاد تصویر

تاریخچه نسبت ابعاد تصویر بیش از هرچیزی به صنعت سینما گره خورده است. سینماگران از همان سال های ابتدایی با آزمون و خطا، تلاش می کردند بهترین نسبت ابعاد را برای نمایش هرچه بهتر آثار خود انتخاب کنند. البته بعضی از این اعداد آزمایشی نیز در طول سال ها مورد توجه دیگران قرار گرفته و به استاندارد صنعت تبدیل شدند.

نخستین نسبت ابعاد تصویر ثبت شده در تاریخ یعنی ۴:۳، یکی از محبوب ترین موارد نیز بود. این نسبت که ابتدا در سینما مورد استفاده قرار گرفت، با حضور در تلویزیون های CRT به اوج فراگیری خود رسید.

نسبت ابعاد محبوب ۱۶:۹ درست پس از فراگیر شدن فیلم های ۷۰ میلیمتری معرفی شد

اختراع تلویزیون تهدیدی برای صنعت سینما بود چرا که علاوه بر تازگی و جذابیت، راحتی بیشتری به همراه داشت و علاقه مندان به فیلم برای مشاهده آثار مورد علاقه خود، به تهیه بلیت و انجام سفرهای درون و برون شهری برای رسیدن به سینما نیازی نداشتند. در چنین شرایطی اهالی سینما به فکر رقابت افتادند.

سینماگران برای مقابله با هجوم تلویزیون، فیلم های عریض ۷۰ میلیمتری را ابداع کردند که به آنها اجازه می داد محتوای بیشتری را در تصویر خود بگنجانند. این فیلم ها به حدی فراگیر شدند که حتی امروزه هم در برخی از آثار مورد استفاده قرار می گیرند.

نسبت ابعاد محبوب ۱۶:۹ نیز درست پس از فراگیر شدن فیلم های ۷۰ میلیمتری معرفی شد. با تنوع یافتن نسبت ابعاد تصویر و معرفی نسبت های گوناگون، یکی از متخصصان صنعت سینما به نام «دکتر کرن پاورز» که عضو انجمن مهندسان فیلم و تلویزیون بود، به فکر تعریف استاندارد جدیدی افتاد.

دکتر پاورز نسبت ابعاد ۱۶:۹ را در سال ۱۹۸۴ به عنوان حد وسط نسبت های رایج معرفی کرد. استفاده از این نسبت در تلویزیون و سینما باعث کاهش حاشیه های سیاه تصویر شد و به همین جهت از محبوبیت بالایی برخوردار گشت.

انعطاف پذیری و کاربرد بالای نسبت ابعاد تصویر ۱۶:۹ آن را به استاندارد صنعت و فراگیرترین نسبت ابعاد دنیا تبدیل کرد؛ به طوری که تا سال ۲۰۱۷ تقریباً تمام دیوایس های مدرن از این نسبت ابعاد استفاده می کردند. اما سؤال اینجاست که با وجود محبوبیت بالای نسبت ۱۶:۹، عدد ۱۸:۹ از کجا آمد؟

ظهور نسبت ابعاد تصویر ۱۸:۹

نسبت ابعاد تصویر

محبوبیت و فراگیری نسبت ابعاد ۱۶:۹ نمایشگرهای ۴:۳ را منسوخ کرد؛ به طوری که در سال های اخیر تولیدکنندگان کمتر دستگاهی را با صفحه نمایش ۴:۳ روانه بازار کرده اند که همان موارد محدود نیز نتوانستند موفقیتی به دست بیاورند.

نسبت ابعاد ۱۸:۹ توسط فیلمبردار ایتالیایی ویتوریو استورارو ابداع شد

البته نسبت ابعاد ۱۶:۹ به عنوان یک حد وسط، همچنان با نسبت ابعاد فیلم های ۷۰ میلیمتری فرق داشت که این تفاوت را در حاشیه های سیاه ایجاد شده هنگام تماشای بعضی از فیلم های سینمایی در نمایشگرهای HD می توان دید. به همین جهت گام بعدی در تعریف نسبت ابعاد تصویر استاندارد، ادغام فیلم های ۷۰ میلیمتری با نسبت ۱۶:۹ بود.

در سال ۱۹۹۸، فیلمبردار مشهور ایتالیایی «ویتوریو استورارو» که آثاری مانند «اینک آخرالزمان» را در کارنامه دارد، فرمتی به نام «Univisium» را ابداع کرد که نسبت ابعاد تصویر در آن ۱۸:۹ بود. البته در زمان معرفی نسبت مذکور، فیلم های معدودی مانند «جن گیر: سرآغاز» (با فیلمبرداری استورارو) از استاندارد ۱۸:۹ استفاده می کردند.

اوج گیری نسبت ابعاد تصویر ۱۸:۹

نسبت ابعاد تصویر

در سال ۲۰۱۳، نسبت ابعاد ۱۸:۹ مورد توجه سریال سازها قرار گرفت و با آثار محبوبی مانند «House of Cards» و «Stranger Things» فراگیر شد. در این زمان بعضی افراد نسبت ابعاد تصویر ۱۸:۹ را با استریم ویدیو گره خورده می دانستند.

گلکسی اس ۸ با نمایشگر کشیده تر و نسبت ابعاد تصویر ۱۸٫۵:۹ روانه بازار شد

پس از اثبات کاربردی بودن نسبت ابعاد ۱۸:۹، شرکت های مختلف عرضه دیوایس هایی با این نسبت ابعاد را آغاز کردند. در میان این شرکت ها نام هایی مانند ال جی و سامسونگ نیز دیده می شد که البته کمپانی سامسونگ، پرچمدار گلکسی اس ۸ را با نمایشگر کشیده تر و نسبت ابعاد تصویر ۱۸٫۵:۹ (موسوم به نمایشگر بی کران) روانه بازار کرد.

روند مذکور تا جایی ادامه یافت که حالا شرکت هایی مانند گوگل، وان پلاس و هوآوی نیز محصولات ۱۸:۹ خود را دارند و حتی اپل هم با پرچمدار آیفون X، به دنیای نسبت ابعاد کشیده تر وارد شده است. البته نمایشگر دیوایس مذکور از نسبت ابعاد تصویر ۱۹٫۵:۹ بهره می برد.

آیا زمان خرید یک گوشی با نسبت ابعاد ۱۸:۹ فرا رسیده است؟

نسبت ابعاد تصویر

از آنجایی که نسبت ابعاد تصویر ۱۸:۹ هنوز در ابتدای راه قرار دارد، مهاجرت به آن چندان الزامی نیست. با این حال نسبت مذکور برای افرادی که از آن استفاده می کنند مزایایی هم به همراه دارد.

نخست اینکه مهاجرت زودهنگام به نسبت ابعاد ۱۸:۹، کاربر را برای آینده آماده می کند؛ چرا که هر روز سریال های بیشتری با این نسبت ابعاد تصویر معرفی می شوند و حتی کارگردانان هالیوود هم در حال آزمایش آن هستند (فیلم سینمایی دنیای ژوراسیک در سال ۲۰۱۵ یکی از نمونه های آن است).

نمایشگرهای کشیده امکان نمایش محتوای بیشتری را بدون نیاز به اسکرول کردن فراهم می کنند

ثانیاً نسبت ابعاد ۱۸:۹ در گوشی های جدید قابلیت هایی مانند نمایش «Split-screen» یا تقسیم صفحه را بهبود می دهد و از این طریق مولتی تسکینگ واقعی را برای کاربران ممکن می کند. حتی بدون در نظر گرفتن قابلیت مذکور نیز نمایشگرهای کشیده امکان نمایش محتوای بیشتری را بدون نیاز به اسکرول کردن فراهم می کنند.

با تمام این اوصاف، هنوز با فراگیری کامل نسبت ابعاد ۱۸:۹ فاصله داریم و فعلاً نمی توان از تمام مزایای آن بهره مند شد. چرا که همین حالا هم بعضی از فیلم های مدرن ۱۸:۹ در نمایشگرهایی با این نسبت، حاشیه سیاه دارند و بسیاری از اپلیکیشن ها نیز برای تطبیق خود با نسبت ابعاد ۱۸:۹ به مشکل بر می خورند.

با این حال چشم انداز ۱۸:۹ در آینده روشن است؛ هرچند در مسیر فراگیری کامل با مخالفت هایی رو به رو خواهد شد و منتقدان سر راه آن خواهند ایستاد. با این وجود، عملکرد استاندارد ۱۸:۹ بسیار قابل توجه بوده و امید است روزی بتواند تمام محتواهای تصویری را حول یک نسبت ابعاد تصویر جمع کند.

نوشته نسبت ابعاد تصویر چیست و مقیاس ۱۸:۹ از کجا آمده است؟ اولین بار در دیجیاتو پدیدار شد.

گردآوری توسط ایده طلایی

سلطه نفخ افزار ها بر دنیای کامپیوتر چه زمانی پایان می یابد؟

اگر امروز یک لپتاپ جدید با سیستم عامل ویندوز ۱۰ خریداری کنید، در منوی استارت با صحنه ای مانند تصویر بالا مواجه می شوید که پر از تایل های چشمک زن و نرم افزارهاییست که شاید هیچگاه از آنها استفاده نکنید. در دنیای کامپیوتر به اینگونه نرم افزارها «Bloatware» یا نفخ افزار گفته می شود.

نفخ افزارها اساساً منابع زیادی از سیستم را به خود اختصاص می دهند و نکته منفی آنها نیز بلا استفاده بودن توسط کاربر است؛ چرا که عملاً بخشی از حافظه و توان پردازشی دستگاه را در اختیار می گیرند در حالی که کاربر نیز بهره چندانی از آنها نمی برد. اما چرا با این وجود کمپانی های مختلف همچنان از نفخ افزار در محصولات خود استفاده می کنند؟

محدودیت حافظه و توان پردازشی مهم ترین عامل عدم وجود نفخ افزار در سال های گذشته بود

بیایید کمی به عقب باز گردیم. در سال های ابتدایی عرضه رایانه ها و پس از آن تلفن های هوشمند، نرم افزارهای کاربردی اندکی در اختیار کاربران قرار می گرفت و سایر موارد مورد نیاز باید به صورت دستی روی سیستم نصب می شدند. مهم ترین عامل در اتخاذ این رویکرد، محدودیت حافظه و توان پردازشی دیوایس های قدیمی تر بود که در صورت نصب تعداد زیادی نرم افزار به صورت پیش فرض ، کارایی خود را از دست می دادند.

نفخ افزار

اما حالا با پیشرفت فناوری و افزایش چشمگیر قدرت و فضای ذخیره سازی گجت های موجود، شرکت های سازنده آزادی عمل بیشتری پیدا کرده و به منظور ترغیب مصرف کنندگان برای خرید سایر محصولات خود، یا حتی تبلیغ برای کمپانی های نرم افزاری دیگر اقدام به نصب انبوهی از نرم افزارها و قابلیت های نه چندان پر استفاده روی محصولات خود می کنند که در نهایت موجب سردرگمی کاربر و به هدر رفتن بخش قابل توجهی از منابع سیستم او می شود.

اصرار شرکت ها به استفاده از فضای ابری کاربران زیادی را ناراضی کرده است

جالب اینجاست که استفاده از نفخ افزار تنها به کمپانی خاصی مانند مایکروسافت محدود نمی شود، بلکه شرکت هایی مانند اپل و سامسونگ نیز با ارائه برخی نرم افزارها و ویژگی های کم کاربرد، سهم به سزایی در فراگیر شدن پدیده مذکور دارند. در این بین اصرار شرکت ها به استفاده کاربران از فضای ابری نیز مایه نارضایتی طیف بیشتری از مصرف کنندگان شده است.

به عنوان مثال در صورت استفاده از فضای ابری اپل (iCloud) و نزدیک شدن به محدودیت سرویس رایگان ۵ گیگابایتی، هر روز با پیغام های مختلف مبنی بر امکان افزایش فضا در ازای پرداخت پول مواجه می شوید. یا سرویس گوگل درایو و اپلیکیشن Photos گوگل که با سماجت مثال زدنی به دنبال تهیه نسخه پشتیبان از عکس ها و اطلاعات کاربر هستند.

کره ای ها بیشتر از سایرین گرفتار نفخ افزار هستند

در مناطق جغرافیایی مختلف، کشورهای شرق آسیا به خصوص کره جنوبی بالاترین میزان رواج نفخ افزار را دارند به طوری که در بعضی از محصولات ال جی که به صورت باندل از سوی اپراتورها عرضه می شوند، بالغ بر ۵۰ نفخ افزار مشاهده می شود که برای یک کاربر در کشورهای اروپایی یا آمریکا رقم غیر قابل تصوری است. نکته قابل توجه اینکه موارد مذکور تنها به نرم افزارهای مستقل محدود نمی شود و حتی در صفحه بوت گوشی نیز لوگوهای تبلیغاتی  اپراتور مشاهده می شوند که بنا بر تعریف، نوعی نفخ افزار هستند.

نفخ افزار

البته کاربران ویندوز ۱۰ هم حال و روز بهتری ندارند و تقریباً به حذف و غیرفعالسازی موارد اضافی عادت کرده اند. در نقطه مقابل محصولات سری پیکسل کمپانی گوگل نسبت به رقبا نرم افزارهای اضافی کمتری دارند که علی رغم کمیاب و گران بودن این محصولات، خرید آنها را تا حدی توجیه می کند.

در مجموع می توان این طور برداشت کرد که تولیدکنندگان فعلاً عزم جدی برای حذف نفخ افزارها از محصولات خود ندارند و سود سرشاری از این راه به دست می آورند. اما کاربری که ۱۰۰۰ دلار برای تلفن هوشمند خود هزینه می کند، انتظار دارد تمام توان و حافظه گجت را در اختیار خود داشته باشد، عاملی که احتمالاً در آینده با پیگیری های حقوقی سازمان های حمایتی به کاهش نفخ افزارها خواهد انجامید.

نوشته سلطه نفخ افزار ها بر دنیای کامپیوتر چه زمانی پایان می یابد؟ اولین بار در دیجیاتو پدیدار شد.

گردآوری توسط ایده طلایی

تفاوت ۴G با LTE چیست؟

۴G، LTE، LTE-A؛ اینها تنها بخشی از کلمات و عبارت رایجی هستند که در عرصه تکنولوژی مورد استفاده قرار می گیرند و در صورتی که درک درستی از آنها نداشته باشید در نظرتان کم اهمیت و حتی بی معنا جلوه می کنند.

تفاوت ۴G و LTE از جمله مسائلی است که هرچند ساده و پیش پا افتاده اما خیلی ها پاسخش را نمی دانند و شرکت های تولیدی و اپراتورهای موبایلی نیز برای آنکه به سردرگمی کاربرانشان اضافه کنند به وفور از آنها استفاده می کنند. برای درک بهتر تفاوت این دو شبکه شاید بد نباشد اندکی به عقب تر برگردیم و اشاره ای به نسل های اولیه شبکه های موبایلی داشته باشیم.

۳G چیست؟

تفاوت 3G با LTE

وقتی شبکه های نسل سوم در اختیار کاربران قرار گرفتند همانطور که می توان حدس زد جای شبکه های ۲G یا نسل دوم را گرفتند؛ ۲G در واقع پروتکل شبکه ای بود که ابتدایی ترین پیش نیازها برای اسمارت فون های پیشرفته امروزی را فراهم میکرد. اغلب شبکه های ۲G صرفا می توانستند از عهده برقراری تماس های صوتی، ارسال و دریافت پیام های متنی و انتقال حجم های اندکی از دیتا از طریق پروتکل هایی نظیر MMS بر بیایند.

با معرفی استاندارد ۳G فرمت های داده ای بزرگ تری در اختیار کاربران قرار داده شد که از آن جمله می توان به صفحات HTML، ویدیو و موسیقی اشاره کرد؛ به بیان دیگر با آغاز به کار این شبکه ها کاربران میتوانستند محتوای دیگری غیر از عکس را هم برای مخاطبانشان ارسال نمایند. با این همه سرعت انتقال داده همچنان بسیار پایین بود و به همین خاطر صفحات وب و داده های مختلف برای انتقال از طریق این ارتباطات کُند بهینه سازی می شدند. البته از استاندارد ۲G به بعد ارتباطات موبایلی سریع تر از هر زمان دیگری شدند با این حال باز هم قابل مقایسه با ارتباطات پهن باند خانگی نبودند.

۴G چیست؟

تفاوت 4G با LTE

واحد رادیویی اتحادیه بین المللی مخابرات یگانه نهاد رسمی وابسته به سازمان ملل متحد است که در مورد تمامی اشکال تکنولوژی های ارتباطی قانون گذاری و تصمیم گیری می کند و مشخصات مربوط به استاندارد ۴G را هم همین سازمان در مارس سال ۲۰۰۸ تصویب کرد.

براساس تصمیم این سازمان بیشینه سرعت دانلود با ۴G باید ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه برای استفاده در حین حرکت باشد؛ یعنی زمانی که سوار ماشین هستید یا در قطار به سمت مقصدی حرکت می کنید باید بیشینه سرعت دانلود شما با شبکه ۴G برابر با مقداری باشد که گفتیم.

اما در مواردی که حرکتی ندارید و در نقطه ای ساکن هستید (یعنی موبیلیتی پایینی دارید) و از موبایل استفاده می کنید این مقدار باید در حدود یک گیگابیت بر ثانیه باشد. حال شاید این سوال در نظرتان پیش بیاید که چرا سرعت ارتباط ۴G شما تا این حد با مقدار اعلام شده فاصله دارد.

اگر می خواهید بدانید که سرعت اینترنت اپراتورهای موبایل در ایران چقدر است از شما دعوت می کنیم که ویدیوی زیر را مشاهده کنید.

وقتی این استانداردها معرفی شدند سرعت هایی که به آنها اشاره کردیم در دنیای واقعی عملیاتی نبودند و رسیدن به آنها غیرممکن بود؛ علت هم این است که این سرعت ها در واقع نوعی هدف برای توسعه دهندگان تکنولوژی بودند، نقطه ای در آینده که جهشی قابل توجه را نسبت به تکنولوژی های زمان خود نشان می داد. رفته رفته اما سیستم های پشتیبانی کننده از این شبکه ها به سرعت های اعلام شده رسیدند؛ البته نه صرفا به خاطر استفاده گسترده از روش های جدید ارتباطی در محصولات، بلکه از آن جهت که شبکه های ۳G تثبیت شده قبلی به نقطه ای از پیشرفت رسیدند که می شد آنها را در گروه ۴G طبقه بندی کرد.

LTE چیست؟

کلمه LTE از سرواژه های عبارت Long Term Evolution یا تکامل دراز مدت گرفته شده و نمی توان آن را مانند ۴G و مسیری که برای رسیدن به سرعت های بالای آن طی شد یک تکنولوژی نوین در نظر گرفت. در واقع LTE جدیدترین نسخه ۴G است که باید سرعت دانلود حدودی برابر با ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه را برای کاربران فراهم نماید. زمانی که اتحادیه بین المللی مخابرات حداقل سرعت برای ارتباط ۴G را اعلام کرد اعداد و ارقام اندکی دست نیافتنی بودند و سرمایه هنگفتی هم که شرکت های تولیدکننده جهت تحقق آن به صنعت تزریق کردند اثرگذاری محسوسی در تحقق آن نداشت. در پاسخ اما این نهاد قانونگذار به این نتیجه رسید که اگر سرعت های ارائه شده در شبکه های جدید بهبودی قابل توجه در مقایسه با نسل سوم داشت از عبارت LTE به جای ۴G استفاده شود.

طولی نکشید که شرکت های مخابراتی از عبارت ۴G LTE (به معنای تکامل دراز مدت شبکه نسل چهارم) برای اشاره به سرویس های خود استفاده کردند؛ نوعی تکنیک بازاریابی که به آنها اجازه می داد ادعا کنند نسل جدیدی از ارتباط موبایلی را در اختیار کاربرانشان قرار می دهند بدون آنکه نیازی باشد سرعت های اعلام شده توسط اتحادیه بین المللی مخابرات را محقق نمایند. این تکنیک را می توان به ترفند آمریکایی ها تشبیه کرد که صرفا چون به ماه نزدیک شدند و فضاپیمایشان از نسل قبلی بهتر بود ادعا می کردند روی سطح ماه فرود آمده اند. با این حال اما استفاده از این عبارت توسط شرکت ها را نمی توان فریب قلمداد کرد چراکه علیرغم ناپایداری های سرعتی (بسته به موقعیت و نوع شبکه) تشخیص ۳G از ۴G به سادگی قابل انجام است.

اما پیچیدگی این اصطلاحات زمانی بیشتر می شود که بدانید استاندارد دیگری به نام LTE-A هم وجود دارد. این عبارت از سرواژه های Long Term Evolution Advanced به معنای LTE پیشرفته گرفته شده و کاربران را یک گام دیگر به سرعت های وعده داده شده برای ۴G نزدیک تر می کند. این استاندارد همچنین سرعت های سریع تر و پایدارتری را نسبت به  LTE به ارمغان می آورد ضمن آنکه با گجت های پشتیبانی کننده از استاندارد قبلی نیز سازگاری دارد و می تواند با تجمیع کانال ها کار کند؛ بدان معنا که به جای اتصال به قوی ترین سیگنال در مجاورت شما دیتا را همزمان از منابع متعددی دانلود می کند.

سرعت

بنابراین سوال واقعی اینجاست؛ آیا می توان تفاوت میان شبکه های ۴G و LTE را تشخیص داد؟ آیا سرعت بارگیری یک صفحه یا دانلود یک اپ در موبایل شما چنانچه از تکنولوژی LTE پشتیبانی کند خیلی متفاوت خواهد بود؟ احتمالا خیر مگر اینکه در شهرها سکونت نداشته باشید. در حالی که تفاوت میان شبکه های کندتر ۳G و شبکه های ۴G یا LTE قابل توجه است، سرعت آپلود و دانلود بسیاری از شبکه های ۴G و ۴G واقعی تقریبا یکسان است. اما با ارائه استاندارد LTE-A  و آغاز به کار شبکه های پشتیبانی کننده از آن تفاوت به تدریج احساس شد و حالا LTE-A سریع ترین شبکه های ارتباط وایرلس در دنیا قلمداد می شوند.

منابع مورد نیاز

تفاوت 4G با LTE

ایجاد ارتباط ۴G نیازمند دو عامل است:

  • شبکه ای که از سرعت های تعیین شده برای انتقال داده پشتیبانی کند
  • دستگاهی که بتواند به آن شبکه متصل شده و اطلاعات را با سرعت بالا دانلود نماید.

صرفا به این خاطر که موبایلی ارتباط ۴G LTE دارد متضمن این است که شما به عنوان کاربر آن گوشی می توانید سرعت های یاد شده را داشته باشید. درست همانطور که صرفا خرید ماشینی با بیشینه سرعت ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت نمی تواند به معنای آن باشد که مجوز های لازم برای حرکت با این سرعت را دارید.

در سراسر دنیا نیز پیش از آنکه اپراتورهای موبایلی سرعت LTE را در اختیار کاربرانش قرار دهند، شرکت های سازنده موبایل اقدام به فروش گوشی هایی کردند که قابلیت های لازم برای ارایه این سرعت ها را در خود داشتند و پس از آن نیز این سرویس به صورت محدود در برخی نقاط دنیا ارائه شد.

گام بعدی چیست؟

اپراتورهای موبایلی مطرح دنیا هم اکنون مشغول تست نسل پنجم ارتباط پهن باند موبایلی موسوم به ۵G هستند اما هنوز کارهای زیادی باید در این باره انجام بگیرد. علاوه بر این تاکنون استانداردهای مدونی که برسرشان توافق شده باشد هم در این رابطه تدوین نشده و در نتیجه نمی توان انتظار داشت که تا قبل از سال ۲۰۲۰ شاهد ارائه این شبکه ها باشیم هرچند که مدتی قبل یک شرکت قطری اعلام کرد که موفق شده این شبکه را به صورت تجاری در آورد و سامسونگ نیز از آزمایش موفقیت آمیز این شبکه در زمین بیسبال خبر داده بود. با در نظر داشتن روند پیشرفت شبکه های ۴G در دنیا می توان اینتطور نتیجه گرفت که چندسالی تا فراگیر شدن این شبکه ها فاصله داریم.

نوشته تفاوت ۴G با LTE چیست؟ اولین بار در دیجیاتو پدیدار شد.

گردآوری توسط ایده طلایی

خداحافظ کیبورد عزیز؛ به دوران لپ تاپ های با نمایشگر دوگانه خوش آمدید

لپ تاپ با نمایشگر دوگانه ، کیبورد مجازی و توان پردازشی بالا دستاوردی است که در کامپیوتکس امسال شاهد رونمایی از آن بودیم و سریعتر از آنچه فکرش را بکنید در ویترین فروشگاه‌ها خودنمایی خواهد کرد.

چند روز پیش غول های فناوری در بزرگترین رویداد کامپیوتری دنیا گرد هم آمده بودند تا با طرح سوالی اساسی باورهای سنتی کاربران را به چالش بکشند: چرا وقتی می توانیم دو نمایشگر داشته باشیم به یکی اکتفا کنیم؟

از نخستین روزهای معرفی لپ تاپ ها در دهه های ۸۰ و ۹۰ میلادی تاکنون از نظر سخت افزاری و نرم افزاری شاهد تغییرات چشمگیری بوده ایم اما جدای از باریک و سبک تر شدن طراحی آنها چندان دستخوش تغییر نشده است.

برای مثال کیبورد فیزیکی از چهار دهه قبل تا همین الان که من این متن را تایپ می کنم به عنوان یک یار همیشگی در کنار دیگر قطعات بوده؛ حالا اما به نظر زمان جدایی فرا رسیده است.لپ تاپ با نمایشگر دوگانه

«گریگوری برایانت»، معاون ارشد بخش محاسبات ابری اینتل معتقد است لپ تاپ بعدی که می خرید احتمالا به صورت اساسی با مدل های فعلی متفاوت خواهد بود:

خود را برای نمایشگر دوم و روش های دیگری از کار با کامپیوتر آماده کنید. در مدل های بعدی شاهد نمایشگرهای تاشو، اجزای انعطاف پذیر و گجتی خواهید بود که در کیف پولتان جا می شود.

به عبارت دیگر آنچه که در آینده نزدیک از راه می رسد با مفاهیم امروزی تفاوت اساسی خواهد داشت. خبر خوب این جاست که این گجت ها احتمالا در سال جاری به بازار راه پیدا خواهند کرد و برخی معتقدند که لپ تاپ با نمایشگر دوگانه در عین برخورداری از کارایی تبلت و پی سی سرویس های بیشتری را به کاربر ارائه می دهند.

از سوی دیگر در حالی که شرکت های تولید موبایل نظیر سامسونگ، هواوی و حتی اپل در حال تلاش برای افزایش نسبت نمایشگر به بدنه هستند، کمپانی های فعال در حوزه کامپیوتر از قبیل ایسوس، لنوو و اینتل پا را فراتر گذاشته و علاوه بر افزایش سهم نمایشگر از پنل جلو، روی تعبیه صفحه نمایش های اضافی در محصولات خود تمرکز کرده اند.

دلیل این امر واضح است: شاید کیبوردهای فیزیکی برای تایپ راحت تر باشند یا حداقل ما به آنها خو گرفته باشیم اما یک نمایشگر لمسی قطعا کارایی های بسیار بیشتری را به ارمغان خواهد آورد. به عبارت دیگر جایگزینی این دو ماژول مفهوم لپ تاپ، نحوه استفاده و کارایی آن را از اساس دگرگون خواهد ساخت.

با معرفی هر فناوری جدیدی عده ای به مخالفت با آن می پردازند و حذف کیبورد هم از این قاعده مستثنی نیست اما در نهایت این گروه هم پی می برند که با پرداخت کمی هزینه بیشتر و کنار گذاشتن عادت های قدیمی به دنیایی جدید قدم خواهند گذاشت.

برخی شرکت های شناخته شده از کامپیوتکس امسال به عنوان فرصتی برای نمایش نمونه های اولیه از لپ تاپ با نمایشگر دوگانه استفاده کردند که پیش از این در دیجیاتو به معرفی آنها پرداختیم. اگر هنوز نسبت به مزایای فراوان این گجت ها تردید دارید ، ادامه مطلب را که در آن به مزایای اجمالی این مدل ها اشاره شده، از دست ندهید.

هوش مصنوعی ایسوس

تایوانی ها با معرفی لپ تاپ مفهومی Project Precog که از دو نمایشگر ۴K بهره می برد سر و صدای زیادی به پا کردند چرا که به قول برخی کارشناسان این میزان برای یک گجت کوچک فراتر از حد انتظار به نظر می رسد.

فوت کوزه گری ایسوس برای مدیریت این دو پنل مجزا، هوش مصنوعی (A.I) است. معرفی چنین دستگاهی گفته چند سال پیش «مارک اندرسن»، سرمایه گذار معروف سیلیکون ولی با این مضمون که «نرم افزار در حال بلعیدن دنیا است» را به یاد می آورد چرا که در این مدل کیبورد فیزیکی جای خود را به نمایشگری سازگار با هوش مصنوعی داده و دلیل آن تنها یک چیز است: کارایی به مراتب بیشتر.

به گفته ایسوس A.I بر اساس ژست حرکتی دست کاربر در هوا، جهت لپ تاپ و زاویه لولا محتوای روی نمایشگر را تغییر می دهد. برای مثال در حالت عادی تنها زمانی که دستان کاربر برای تایپ روی نمایشگر قرار گرفته کیبورد مجازی در ظاهر می شود، قابلیتی که کمپانی سازنده آن را «لمس هوشمند» نام گذاری کرده است.

به لطف قابلیت «ورودی انطباقی» در صورتی که استایلوس را به صفحه نمایش دوم نزدیک کنید به صورت خودکار آماده نگارش می شود. در کل این نمایشگر خود را با محتوا سازگار کرده و حین تماشای فیلم به فضایی برای نمایش زیرنویس یا اطلاعات مرتبط، هنگام گوش دادن به موسیقی به اکولایزر و در موارد مشابه به ابزارهای مرتبط دیگر تبدیل خواهد شد.

نمایشگر انعطاف پذیر لنوو

لنوو در سال ۲۰۱۶ یوگا بوک را به عنوان نوت بوکی معرفی کرد که از قید کیبوردهای سنتی خلاص شده و در عوض از کیبورد لمسی با حساسیت بالا بهره می برد. حالا نوبت به نسل دوم این گجت رسیده که از دو نمایشگر لمسی LCD و E-ink با یک کیبورد هوشمند قابل سفارشی سازی بهره می برد که نسبت به نسل قبل کیفیت بالاتری دارند.

نکته جالب اینجاست که کمپانی چینی لپ تاپ با نمایشگر دوگانه را مقدمه ای برای توسعه نمایشگرهای انعطاف پذیر در نسل های آتی می داند و برای روشن تر ساختن موضوع تصاویری از نسل سوم یوگا بوک را با صفحه نمایش یکپارچه به نمایش گذاشته که لایه داخلی دستگاه را کاملا دربرگرفته و بسیار هیجان انگیز به نظر می رسد.

گجت دو رگه اینتل

لپ تاپ اینتل با دو مدل فوق تفاوت عمده ای دارد و در نگاه اول بیشتر شبیه یک کتاب الکترونیکی به نظر می رسد. این گجت که «تایگر راپیدس» نام دارد به یک نمایشگر معمولی LCD و یک نمایشگر بسیار کم مصرف کاغذ الکترونیک (EPD) مجهز شده که در حالت افقی به یک کیبورد مجازی تغییر ماهیت می دهد.

لپ تاپ با نمایشگر دوگانه

Courier مایکروسافت

تایگر اینتل یادآور نمونه مفهومی Courier است که یک دهه قبل معرفی شد و بسیار جلوتر از زمان خود بود. اگرچه تایگر راپیدس تنها یک نمونه اولیه است اما اینتل مدعی شده یکی از شرکایش در حال کار روی پروژه ای مشابه است که تا پایان ۲۰۱۸ به بازار عرضه می شود.

اسطوره دل

یکی دیگر از دیوایس های با نمایشگر تاشو Januss دل است که به گفته برخی منابع از چیپست اسنپدراگون ۸۵۰ با معماری ARM و  مودم LTE بهره می برد.

بر اساس برخی شایعات این گجت بر مبنای سرفس فون مایکروسافت طراحی شده که نشان می دهد کمپانی ردموندی در کنار شرکت های دیگری نظیر HP، ایسوس، لنوو و غیره در حال متحول کردن تصور ما از محصولات دیجیتالی هستند.

تمرکز متخصصان زبده و چیره دست غول های فناوری دنیا روی لپ تاپ با نمایشگر دوگانه حاکی از مزیت هایی است که این گجت ها نسبت به مدلهای فعلی، تبلت ها و کامپیوترها دارند:

  • از تبلت ها بهترند چرا که در عین داشتن کارایی مشابه و سخت افزار قوی تر، فضای کار دو برابری دارند.
  • از لپ تاپ ها بهترند چون پنل دوم علاوه بر فضای نمایشی بیشتر نقش ورودی بسیار کارآمدتری را ایفا می کند.
  • دلیل برتری آنها بر دسکتاپ این است که در کنار وزن و حجم کمتر، با چرخاندن نمایشگر و استفاده از کیبورد و ماوس بی سیم فضای کاری گسترده تری را به ارمغان می آورند.

علاوه بر این کارایی آنها فراتر از این موارد است، برای مثال می توان به عنوان کتابخوان الکترونیک از آن بهره برد یا با چرخاندن لولا به حالت خیمه (tent) محتوا را همزمان برای دو نفر به نمایش درآورد.

جایگزینی کامل لپ تاپ های فعلی با نمونه های مدرن به زمان زیادی نیاز دارد و قیمت آنها نیز کم نخواهد بود، با این حال لپ تاپ با نمایشگر دوگانه جانی دوباره به بازار کامپیوتر خواهد بخشید.

نوشته خداحافظ کیبورد عزیز؛ به دوران لپ تاپ های با نمایشگر دوگانه خوش آمدید اولین بار در دیجیاتو پدیدار شد.

گردآوری توسط ایده طلایی

کنفرانس Google I/O چه در مورد آینده اندروید به ما گفت؟

اندروید پی تا مدتی دیگر از راه می‌رسد و تقریبا همه ویژگی‌های جدیدی که قرار است به آن اضافه شود را می‌دانیم و در مورد آن خوانده‌ایم. بعضی تغییرات نسبت به نوقا و اوریو که این روزها روی بیشتر تلفن‌های اندرویدی دیده می‌شود کاملا مشهود است.

صحبت‌ها و موضوعاتی که در کنفرانس توسعه دهندگان گوگل ۲۰۱۸ موسوم به Google I/O مطرح شد به ما دیدگاه بهتری نسبت به آینده این سیستم عامل محبوب و جهانی داد.

سیستم عاملی امن‌تر از گذشته

اندروید پی

یکی از امیدبخش‌ترین اعلان‌های مراسم Google I/O صحبت در مورد ارائه اندروید پی و اعلام هفت شرکت به اضافه گوگل برای آمادگی عرضه ورژن‌های بتای سیستم عامل برای تست‌های اولیه بود.

ما انتظار داریم که برندهای بیشتری به زودی اندروید پی را برای دستگاه‌های خود منتشر کنند اما ارائه نسخه پیش از عرضه برای دستگاه‌هایی غیر از دستگاه‌های خود گوگل یک اتفاق جدید است.

این موضوع دلالت بر تصمیم گوگل و شرکت‌های دیگر برای ارائه سریع‌تر آخرین نسخه اندروید روی دستگاه‌های موجود در بازار دارد.

اسنشال، نوکیا، شیائومی، وان پلاس، ویوو، سونی و اوپو اسم‌هایی هستند که در نطق مراسم Google I/O از آن‌ها صحبت شد. برندهای بزرگ‌تر، مثل سامسونگ غایبان این لیست هستند که البته چنین انتظاری هم می‌رفت.

اندروید پی

این شرکت کره‌ای بیشتر از هر هفت کمپانی نام برده شده اندروید را تغییر می‌دهد در حالی که این شرکت‌ها قصد دارند اندروید خالص یا نزدیک به خالص را در حالت بتا روی موبایل‌هایشان انتشار دهند.

اما اگر این کمپانی‌ها زودتر دستشان به اندروید می‌رسد پس می‌توان امید داشت که نام‌هایی چون سامسونگ، ال جی، هوآوی و دیگران هم بودجه بیشتری برای عرضه سریع‌تر اندروید مخصوصشان روی موبایل‌ها کنار بگذارند.

دلیل ارائه آپدیت‌های سریع‌تر در دو فاکتور خلاصه می‌شود. گوگل همزمان با معرفی اندروید اوریو پروژه Treble را به نمایش گذاشت که فریم‌وورک سیستم عامل را از لایه سخت افزاری جدا می‌کرد. این موضوع باعث می‌شد تا ارائه ورژن‌های جدید اندروید سریع‌تر و ساده‌تر شود.

اندروید P

بخش دوم این معادله به نقش تولیدکنندگان سخت افزارها و چیپ سازهایی مثل کوالکام و های سیلیکون در رابطه با توزیع ورژن جدید اندروید باز می‌گردد.

نرم افزار هنوز هم از سوی گوگل در اختیار تولیدکنندگان چیپ‌ها قرار می‌گیرد، پیش از آنکه در اختیار تولیدکنندگان تلفن‌های همراه قرار بگیرد اما پروسه تایید آن ساده‌تر شده.

لازم نیست درایورها آپدیت شوند تا آی‌اس‌پی‌ها، دی‌اس‌پی‌ها، بلوتوث و دیگر بخش‌های دستگاه با ورژن جدید اندروید قادر به فعالیت باشند. پروسه‌ای بسیار سریع‌تر برای تولیدکنندگان چیپ‌ها که تکمیل سیستم عامل و رسیدن آن به دست سازندگان موبایل‌ها را هم سریع‌تر می‌کند.

اندروید P

بنابراین تجربه‌های نرم افزاری خالص مثل آن‌هایی که توسط اندروید وان یا اسنشال ارائه می‌شود بسیار سریع‌تر روی سخت افزارهای موجود اعمال می‌شود.

پروژه Treble همچنین زمان ارائه برای دستگاه‌هایی که چیپست‌های یکسان دارند (مثل Mate 10 و P20) و حتی یک دستگاه که دو چیپست دارد (مثل Galaxy S9) را تسریع می‌بخشد.

گوگل همچنین قصد دارد آپدیت‌های امنیتی را نسبت به شرکایش سریع‌تر ارائه دهد بنابراین می‌توان امید داشت که گوگل بالاخره قصد دارد ماجرای امنیت اندروید را بیشتر از گذشته جدی بگیرد.

هارمونی اپلیکیشن‌ها و اندروید

اندروید P

میانبرهای هوشمند مدتی است که در اندروید به کار برده می‌شود ولی اندروید پی قصد دارد با ارتقای کامل این ویژگی و اینتگره کردن آن در قلب سیستم عامل، انتخاب‌های وسیع‌تری را در اختیار اپلیکیشن‌های شخص ثالث قرار دهد. قابلیت‌های جدید اپ اکشنز (App Actions) و اسلایسز (Slices) این ماجرا را به خوبی نشان می‌دهند.

اپ اکشنز یک مدل هوشمند رویکرد فعلی است. سیستم عامل بر اساس کارکرد پیشین شما راهی سریع را پیش‌بینی می‌کند و ارائه می‌دهد. راه‌های مختلفی برای استفاده از آن وجود دارد.

اندروید پی

از پیشنهادهای موجود در لیست اپلیکیشن‌ها گرفته تا باز شدن اتوماتیک اپلیکیشن موسیقی مورد علاقه‌تان وقتی که هدفون را وصل می‌کند.

به جای پیدا کردن اپلیکیشن مپز، نگه داشتن انگشت روی خانه و ارائه مسیر به سمت خانه، اپ اکشنز به طور خودکار در آخر روز به شما پیشنهاد مسیر بهتر برای بازگشت به خانه را می‌دهد.

اسلایسز هم افزونه‌ای مشابه به همین ایده است جایی که نوار سرچ گوگل پیشنهادهای موضوعی مناسب نیاز کاربر ارائه می‌دهد، بیشتر از پیشنهاد اپلیکیشن‌های مشابه. APIهای جدید می‌توانند اطلاعات را از اپلیکیشن‌ها بگیرند و در جستجوی کاربر به کمک او بیاید تا مرتبط‌ترین نتیجه را به دست آورد. یک مثال، نمایش ETA (مدت زمان تخمینی برای رسیدن به مقصد) برای سفر با اوبر و لیفت است.

اندروید P

در هر دو حالتی که توضیح داده شد، گوگل از ترکیب اطلاعات، پیش‌بینی‌ها و اپلیکیشن‌های شخص ثالث استفاده می‌کند تا بیش از پیش به کاربران تجربه تعاملی مبتنی بر اطلاعات ارائه دهد.

«تسهیل» کاری است که گوگل انجام می‌دهد و نتیجه‌اش می‌شود سیستم عاملی امن‌تر که تعامل بهتری با اپلیکیشن‌های شخص ثالث دارد و واضح است که گوگل قصد دارد این نیت را در آینده جدی‌تر دنبال کند.

دستیاری تعبیه شده در قلب سیستم عامل

گوگل اسیستنت و اندروید پی

اگر هوش مصنوعی قرار است به بخشی اصلی از سیستم عامل اندروید تبدیل شود، بنابراین بدون شک باید انتظار داشت که گوگل اسیستنت جزوی از هسته اندروید به حساب آید.

اسیستنت البته محدود به تلفن‌های همراه نیست و روی محصولات Android Things نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. همین حالا از آن در نمایشگر هوشمند و اسپیکرهای گوگل استفاده می‌شود و دیگر شرکت‌ها هم از آن استفاده می‌کند. اخیرا هم ورژن مخصوص به Android Auto معرفی شد.

اسیستنت همین حالا هم تبدیل به قابلیتی یکپارچه در همه پلتفرم‌های گوگل شده و قرار است در آینده بیشتر هم گسترش یابد. راه‌های تعامل جدید نیز اخیرا معرفی شدند، پس گوگل برای آن برنامه طولانی مدتی دارد.

اندروید پی

دموی دوپلکس که احتمالا ستاره Google I/O 2018 بود نشان می‌دهد که گوگل چقدر سخت در تلاش است تا اسیستنت تجربه‌ای یکپارچه ارائه دهد.

بیشتر از این، اسیستنت قادر است تا وظایف بسیاری را خودکار انجام دهد و بیش از پیش خودش را در سیستم عامل و اپلیکیشن‌ها اینتگره کند. برای رسیدن به این هدف، بحث رویکرد «انسان-محور» نسبت به یادگیری ماشینی و هوش مصنوعی در I/O امسال بسیار داغ بود و وجود ۶ صدای نزدیک به واقعی نشان از میل شدید گوگل به تعامل کاربرانش با اسیستنت دارد.

گوگل می‌خواهد اسیستنت همه جا باشد و طی ماه‌ها و سال‌های آتی به تلاش خود برای همه گیر شدن اسیستنت در اکوسیستم‌های متنوعش ادامه خواهد داد.

جمع بندی

اندروید پی

اندروید پی تغییرات تصویری بسیاری را به ارمغان خواهد آورد از جمله موقعیت جدید ساعت، بهبود نمایش منوی فعالیت‌های اخیر و ژست‌های ناوبری که نحوه کارکرد و نمایش اندروید را تغییر خواهد داد.

اما گوگل نقشه‌های بلند مدتی هم دارد. آپدیت‌های سریع‌تر برای بهبود امنیت، یکپارچه سازی اپلیکیشن‌های شخص ثالث با سیستم عامل و دستیار گوگل قدرتمندتر که احتمالا هویت اندروید را در آینده شکل خواهند داد.

تغییر مسیر گوگل و تبدیل شدن به شرکتی که هوش مصنوعی را در صدر فعالیت‌های خود قرار داده همین حالا هم تغییرات کاملا مشخصی روی اندروید پی گذاشته و یادگیری ماشینی موضوعی است که طی سال‌های آینده همه محصولات این شرکت را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد.

به نظر شما آینده اندروید جدا از موارد فوق به چه گونه‌ای رقم خواهد خورد و چه قابلیت‌ها و ویژگی‌هایی به آن اضافه خواهد شد؟ نظرات خود را در بخش کامنت‌ها با ما در میان بگذارید.

نوشته کنفرانس Google I/O چه در مورد آینده اندروید به ما گفت؟ اولین بار در دیجیاتو پدیدار شد.

گردآوری توسط ایده طلایی

اپلیکیشن Smart Switch ، برنامه ای کاربردی برای بکاپ گرفتن از گوشی های سامسونگ

سامسونگ با توسعه اپلیکیشن Smart Switch تلاش کرده است انتقال اطلاعات به گوشی جدید را ساده کند. در ادامه، روش استفاده از اپلیکیشن Smart Switch برای بکاپ گرفتن از اطلاعات و انتقال آنها از موبایل قدیمی به موبایل جدید را خواهیم آموخت.

نرم افزار Smart Switch برای سیستم عامل های ویندوز و مک توسعه داده شده و علاوه بر بکاپ گرفتن از اطلاعات گوشی قدیمی، می‌تواند در زمینه‌های مختلفی همچون نصب به‌روزرسانی‌های نرم افزاری و یا یکپارچه‌سازی ایمیل‌ها هم مورد استفاده قرار گیرد.

در حالی که سرویس‌های ابری گوگل عملکرد بسیار خوبی در نگهداری اطلاعات در شبکه ابری دارند، تهیه نسخه پشتیبان از برخی اطلاعات همچون اطلاعات اپلیکیشن ها، سیو بازی‌ها و مواردی از این دست کمی پیچیده می‌شود. ورود دوباره به حساب کاربری شخصی در همه اپلیکیشن ها زمانی که یک موبایل جدید خریداری می‌کنید، کار دشواری نیست، اما برنامه Smart Switch سامسونگ، راه‌اندازی تلفن همراه جدید را بسیار ساده می‌کند.

آموزش کار با اپلیکیشن Smart Switch

اپلیکیشن Smart Switch چیست؟

Smart Switch برنامه سامسونگ برای ویندوز و سیستم عامل مک است که برای کارهای مختلف می‌توان از آن استفاده کرد. شما از این اپلیکیشن می‌توانید برای نصب آپدیت‌های نرم افزاری موبایل، پیکربندی همگام‌سازی ایمیل‌ها با مایکروسافت اوت لوک (این قابلیت برای کاربران شرکت‌ها می‌تواند کاربردی باشد) و همین‌طور بکاپ گرفتن و بازیابی محتوا استفاده کنید. اپلیکیشن موبایل Smart Switch را هم می‌توان برای جابجا کردن دفتر مخاطبان، عکس‌ها و پیام‌ها از یک دستگاه مجهز به iOS به گوشی های Galaxy سامسونگ به کار گرفت.

به کمک این نرم افزار کاربردی می‌توان از بسیاری از اطلاعات همچون عکس‌ها، ویدیوها، دفترچه مخاطبان و دیگر اطلاعات گوشی نسخه پشتیبان تهیه کرد.

روش نصب Smart Switch روی کامپیوتر

در ادامه، روش نصب این نرم افزار روی ویندوز را آموزش می‌دهیم. روند انجام کار روی سیستم عامل مک نیز به صورت استاندارد انجام می‌شود.

  • وارد وب‌سایت پشتیبانی Samsung Smart Switch شوید.
  • روی لینک دانلود نسخه مخصوص ویندوز و یا مک (متناسب با سیستم خود) کلیک کنید. در این بخش ما لینک دانلود نسخه ویندوز را انتخاب می‌کنیم.
  • فایل دانلود شده را اجرا کنید.
  • اگر هنگام نصب با پیغام خطای “…The application has failed to start because its side-by-side configuration is incorrect” مواجه شدید، به پکیج ++Microsoft Visual C نیاز خواهید داشت.

اپلیکیشن Smart Switch

  • تیک گزینه‌های نمایش داده شده را برای قبول مقررات استفاده از نرم افزار زده و همانند سایر برنامه‌ها، عملیات نصب را به پایان برسانید.

بعد از نصب نرم افزار، حالا نوبت به اتصال موبایل های Galaxy می‌رسد.

روش راه‌اندازی Samsung Smart Switch برای نخستین بار

به محض نصب اپلیکیشن Smart Switch، باید آن را با موبایل خود همگام کنید. برای این کار، ابتدا نرم افزار را باز کرده و سپس مراحل زیر را به ترتیب انجام دهید:

  • برای شروع، موبایل خود را از طریق کابل USB به کامپیوتر وصل کنید. نرم افزار باید سریعا دستگاه را شناسایی کند. در ادامه، احتمالا از شما خواسته خواهد شد که انتقال فایل‌های از طریق USB را تایید کنید.

هرآنچه از کنفرانس بیلد ۲۰۱۸ مایکروسافت انتظار داریم

مایکروسافت بیلد یا همان کنفرانس سالانه ردموندی ها برای توسعه دهندگان در تاریخ ۷ می ۲۰۱۸ مصادف با ۱۷ام اردیبهشت ماه آغاز می شود و تا ۱۹ام ادامه پیدا می کند.

این رویداد بزرگ که همه ساله بالغ بر ۶۰۰۰ توسعه دهنده را از سرتاسر دنیا گرد هم می آورد در مقر اصلی مایکروسافت واقع در ردموند واشنگتن برگزار می شود و محتوای آن همانطور که از نامش پیداست بیشتر مطلوب دل توسعه دهندگان است.

لذا نمی توان انتظار داشت که در این مراسم از محصولاتی نظیر ویندوز، سرفس یا سخت افزارهای تولیدی این کمپانی خبری به گوش برسد هرچند که در سال های قبل مایکروسافت از این تریبون برای اعلام خبرهای بسیار مهم در رابطه با سیستم عامل محبوب خود استفاده کرد اما بعید به نظر می رسد که امسال شاهد این اتفاق باشیم.

انتظار معرفی سرفس را نداشته باشید

سرفس

مایکروسافت هیچگاه در سال های گذشته محصول قابل توجهی از خانواده سرفس را در این رویداد به مخاطبانش معرفی نکرده و به همین خاطر انتظار می رود که امسال نیز همینطور باشد. در حال حاضر دو عضو رقابتی از این خانواده یعنی سرفس بوک ۲ و سرفس پرو در بازار موجود هستند و هنوز نیاز به معرفی عضو تازه احساس نمی شود. بنابراین بعید به نظر می رسد که تا قبل از پاییز امسال خبر تازه ای در این باره بشنویم.

البته اینکه شرکت ردموندی در جریان این کنفرانس خبرهای دست اولی در رابطه با سرفس های آتی در اختیارمان بگذارد چندان هم دور از ذهن نیست. چه بسا در این رویداد حرف از سرفس فون هم به میان بیاید چراکه توسعه دهندگان به شدت علاقمند هستند در رابطه با این موبایل بیشتر بدانند.

در مورد خود رویداد بیلد باید بگوییم که کنفرانسی به شدت تخصصی برای توسعه دهندگان است و بلیط های شرکت در آن از رقم پایه ۲۵۰۰ دلار به بالا در اختیار علاقمندان قرار می گیرند. با این حال اختصاص دادن بخش اعظمی از زمان این کنفرانس به محصولی که تاثیر چندانی روی کدنویسی توسعه دهندگان برای محصولات مایکروسافت ندارد چندان هم عقلانی به نظر نمی آید.

خبرهای تازه از کدنویسی در راه است

بیلد ۲۰۱۸ مایکروسافت

مایکروسافت دو نطق مجزا را برای بیلد امسال در نظر گرفته؛ نخستین نطق در تاریخ ۱۷ اردیبهشت ارائه می شود و دومین نطق در ۱۸ام که البته هر دوی آنها نیز راس ساعت ۲۰:۰۰ به وقت تهران آغاز می شوند و انتظار می رود که هر دویشان نیز اغواکننده باشند چراکه مایکروسافت همواره از این فرصت برای معرفی تکنولوژی های جدید یا طرح های مفهومی آینده اش بهره می گیرد. در این رویداد همچنین طبق سنوات گذشته شاهد جلسه کدنویسی زنده خواهیم بود که عموما برای خبرنگاران کسل کننده است.

تمرکز بیشتر روی هوش مصنوعی

در سال های اخیر مایکروسافت به وفور از این تکنولوژی در محصولات خود استفاده کرده است و حالا انتظار می رود که خبرهای تازه ای در رابطه با Windows ML یا پلتفرم یادگیری ماشینی این شرکت که همراه با آپدیت ماه گذشته ویندوز ۱۰ ارائه گردید در جریان کنفرانس بیلد به سمع و نظر حضار برسد.

این پلتفرم به توسعه دهندگان امکان می دهد هوش مصنوعی از پیش آموزش دیده مایکروسافت را در اپ های خود (که به صورت لوکال یا از طریق پلتفرم آژور قابل اجرا هستند) به خدمت بگیرند. Windows ML همچنین می تواند از توان پردازشی ارتقاء یافته GPUها یا واحدهای پردازش گرافیکی کامپیوترها کمک بگیرد.

مایکروسافت تلاش مضاعفی را برای استفاده از هوش مصنوعی در محصولات مصرفی خود به کار گرفته. دستیار مجازی این شرکت به نام کورتانا مرتبا باهوش و باهوش تر می شود. هوش مصنوعی همچنین نقشی کلیدی در اپ ترجمه این کمپانی دارد که حالا حتی به صورت آفلاین نیز کارش را به درستی انجام می دهد.

چت بات مایکروسافت به نام Xiaolce هم حالا با کمک این تکنولوژی بیشتر شبیه به انسان صحبت می کند و دیگر نمی توان آن را کامپیوتری با قابلیت ارائه نتایج جستجو به صورت صوتی دانست.

ویندوز ۱۰ و مایکروسافت گراف

ویندوز ۱۰

قابلیت تایم لاین ویندوز ۱۰ علاوه بر اینکه امکان دنبال کردن فعالیت ها در پی سی را برای کاربران فراهم می نمود بلکه یکسان سازی آنها در اندروید و آیفون را هم میسر کرد. تا به امروز البته کاربران صرفا میتوانستند هیستوری مرورگر اج خود و همچنین اپ های آفیس ۳۶۵ و اندروید را یکسان سازی کنند اما طبق اخباری که اخیرا در این باره منتشر شده میتوان مطمئن بود که قابلیت های تایم لاین به ورای این نقطه خواهد رسید.

بنابراین میتوان انتظار داشت که در جریان کنفرانس بیلد خبرهای بیشتری در این باره منتشر شود ضمن اینکه خواهیم دانست مایکروسافت گراف (که پیشرفت شما را ذخیره سازی میکند) دستخوش چه تغییراتی می گردد. اما جالب ترین بخش احتمالا توضیحاتی است که مایکروسافت در خصوص نحوه تعامل تایم لاین با iOS ارائه می دهد که هم اکنون با محدودیت های زیادی همراه است.

البته پیش بینی می شود که در جریان بیلد ۲۰۱۸ خبرهای بیشتری در رابطه با  قابلیت های احتمالی در دست توسعه برای ویندوز ۱۰ ارائه گردد. اگر خاطرتان باشد مایکروسافت متعهد شده که به صورت مستمر ویندوز ۱۰ را به روز رسانی نماید و دیگر به ارائه آپدیت های سالانه برای آن بسنده نکند. بنابراین می توان امیدوار بود که خبرهای تازه ای در رابطه با Sets ارائه شود؛ همان ویژگی تجربی که به شما امکان می دهد اپلیکیشن ها را در تب ها گشوده و درست مانند مرورگرهای تحت وب از آنها استفاده نمایید.

البته اشاره کنیم که مایکروسافت از زمان رونمایی Sets در سال قبل تا کنون اطلاعات زیادی در رابطه با آن ارائه نکرده اما اگر قرار باشد که توسعه دهندگان آن را در اپ های خود به کار ببرند ضروریست که اطلاعات بیشتری در رابطه با آن در اختیار داشته باشند.

از تکنولوژی واقعیت ترکیبی مایکروسافت چه خبر؟

واقعیت ترکیبی

از سال قبل که مایکروسافت تکنولوژی واقعیت ترکیبی خود را به همراه چندین هدست پشتیبانی کننده از آن (محصول شرکت هایی نظیر اچ پی، ایسر و سامسونگ) معرفی کرد تا به امروز خبر زیادی از این فناوری به دست نیامده و نمیدانیم پیشرفت شرکت ردموندی در این زمینه تا چه اندازه بوده است.

در کنفرانس بیلد، مایکروسافت شانس دیگری پیدا می کند تا توسعه دهندگان را متقاعد به ساختن محتوای اختصاصی براساس این فناوری نماید.

مایکروسافت آژور

با نگاهی به گزارشات مالی اخیر مایکروسافت یک نکته بر همگان روشن می شود: کسب و کار کلاود مایکروسافت در سال های اخیر مرتبا بزرگ و بزرگ تر شده است. بنابراین تردیدی نداشته باشید که این شرکت بخش اعظمی از زمان کنفرانس بیلد را به صحبت در این باره می پردازد تا در حد توانش آژور را برای توسعه دهندگان بهینه سازی نماید.

البته تلاش های مایکروسافت در این زمینه تا حدود زیادی از دید مصرف کنندگان پنهان می ماند و در عوض این برندها و سازمان هستند که از آن منتفع می شوند و می توانند مطمئن باشند که اپلیکیشن ها و سرویس های آنلاین شان بدون کمترین اختلالی در اختیار کاربران قرار می گیرد.

نوشته هرآنچه از کنفرانس بیلد ۲۰۱۸ مایکروسافت انتظار داریم اولین بار در دیجیاتو پدیدار شد.

 

گردآوری توسط ایده طلایی

همکاری گوگل و Fitbit برای ارائه نسل بعدی ردیاب های سلامتی هوشمند

دو کمپانی گوگل و Fitbit رسماً اعلام کردند قصد دارند برای توسعه نسل بعدی ردیاب های سلامتی هوشمند با تمرکز بر شیوه نوین پردازش داده های جمع آوری شده با یکدیگر همکاری کنند.
قرار است طی این همکاری Healthcare API گوگل درون هسته نرم افزاری پوشیدنی های تولیدی توسط Fitbit تعبیه شود تا از این طریق داده های جمع آوری شده توسط گجت های مذکور به طور مستقیم وارد پایگاه داده مدارک پزشکی شده و توسط متخصصین طب، بیمارستان ها و سایر مراکز تحقیقاتی مرتبط با سلامتی مورد استفاده قرار بگیرند.
این اقدام کمک می کند تا پزشکان و مراکز درمانی در هنگام برخورد با بیماران اطلاعات انباشته شده کافی را در خصوص تاریخچه وضعیت جسمانی آنها در اختیار داشته باشند و بدین ترتیب امکان تشخیص دقیق تر بیماری ها و ارائه راهکارهای موثرتر درمانی میسر خواهد شد.

همکاری گوگل fitbit ردیاب سلامتی

مدیرعامل فیت بیت در خصوص قرارداد جدید همکاری با گوگل می گوید: «این توافق به ما کمک خواهد کرد تا ابعاد کسب و کار خود را گسترش دهیم و در عین حال تجربه کاربری کاملاً جدیدی را در اختیار کاربران و امکانات مطالعاتی و درمانی تازه ای را در اختیار کلینیک های پزشکی قرار دهیم»
هردوی این شرکت ها در بازار ردیاب های سلامتی و اصولاً پوشیدنی های هوشمند حال روز چندان خوشی ندارند. Fitbit در یکی دو سال اخیر پادشاهی بلامنازع پیشین خود را با برندهای بزرگی چون سامسونگ، اپل و سایر تولید کنندگان ساعت های هوشمند تقسیم کرده است. از آن سو نیز گوگل به هیچ وجه نتوانست با اندروید ویر (حالا Wear OS) آن طور که باید رضایت تولید کنندگان و کاربران را به دست بیاورد.
حال دو کمپانی امید دارند با در کنار هم قرار دادن منابع و توانایی خود محصولاتی را به تولید برسانند که وضعیت فوق را به نفع آنها تغییر دهد.

نوشته همکاری گوگل و Fitbit برای ارائه نسل بعدی ردیاب های سلامتی هوشمند اولین بار در دیجیاتو پدیدار شد.

گردآوری توسط ایده طلایی