۴ دلیل محکم برای داشتن سرور اختصاصی

زمانی که یک سازمان یا یک مجموعه دغدغه امنیت اطلاعات خود را دارند، یا زمانی که روی سایت یک سازمان یا کسب و کار، درخواست ها و بازدید بالا وجود دارد، نیاز به سرور اختصاصی احساس می شود.

اگر به فکر یک کسب و کار آنلاین پرسود و پایدار هستید، پیشنهاد می کنیم تا پایان این مقاله همراه ما باشید.

بالا بودن هزینه سرور اختصاصی نسبت به هاست اشتراکی ممکن است یکی از دلایلی باشد که کسب و کارها را نسبت به داشتن سرور اختصاصی مردد کند، در ادامه با ۴ دلیل محکم توضیح می دهیم چرا باید برای سرور اختصاصی هزینه کنیم:

۱-توان پردازشی بالا

در سرورهای اشتراکی، به غیر از سایت و سرویس شما، سایت های دیگر نیز میزبانی می شود، قطعا اگر شما برای کسب و کار آنلاین خود که در یک سرور اشتراکی میزبانی می شود، یک کمپین اجرا کنید، که بصورت ناگهانی بازدید سایت شما بیشتر شود و یا یک خبر مهم، باعث بالا رفتن درخواست ها  به سایت شما شود، مدیر سرور اشتراکی سایت شما را مسدود می کند.

بنابراین برای بازدیدها یا درخواست های بالا، منابع سرور اشتراکی جوابگوی کار شما نیستند .

برای خیلی از سایت ها، یک دقیقه قطعی  یا اختلال مترادف است با زیان های جبران ناپذیر و بدتر از آن اعتبار سایت شماست که با یک اختلال حتی کوتاه از بین می رود.

 این در حالیست که در سرور اختصاصی تمامی منابع سخت افزاری مانند RAM  و CPU  در اختیار سرویس یا سایت شما هست، بنابراین برای بازدیدها یا درخواست های بالا کاملا مناسب می باشد و خیال شما را برای بازدیدهای بالا آسوده می کند.

۲-درجه امنیتی بالا 

بر خلاف سرور های اشتراکی، در یک سرور اختصاصی، فقط سایت مربوط به سازمان یا کسب و کار شما میزبانی می شود، بنابراین امنیت سایت شما تحت الشعاع بقیه سایت های سرور قرار نمی گیرد.

ممکن است یک سایت روی سرور اشتراکی، باگ امنیتی داشته باشد و این باگ، سایت شما را که در همان سرور میزبانی می شود، تهدید می کند، به همین دلیل به هیچ وجه برای سایت های سازمانی یا کسب و کارهای آنلاین پر اهمیت، هاست اشتراکی توصیه نمی کنیم.

در سرور اشتراکی، چون سایت ها با نوع برنامه نویسی و نیاز های مختلف میزبانی می شود؛ مدیر سرور ناگریز نمی تواند تمامی سیاست های امنیتی  را روی سرور اعمال کند و یا حتی در خیلی از سرورها به همین دلیل از آنتی ویروس ها یا آنتی شل ها استفاده نمی شود.

شما با دارا بودن سرور اختصاصی برای کسب و کار آنلاین خود می توانید، با توجه به نیاز خود سیاست های امنیتی را در سرور خود اجرا کنید.

مدیر سرور شما می تواند از آنتی ویروس های معتبر برای سرور ویندوزی شما، یا آنتی شل هایی نظیر CXS  برای سرور لینوکسی شما  استفاده کند، توابع خطرناک که امکان نفوذ به نفوذ گران را می دهد، مسدود کند، پورت هایی که نیاز نیست محدود کند و هر کانفیگ امنیتی مورد نیاز را اعمال کند.

۳-دسترسی کامل

 با دارابودن سرور اختصاصی شما دسترسی هایی نظیر root  یا administrator  را دارید و به راحتی این امکان را دارید که نرم افزارهای مورد نیاز خود را نصب کنید، این در حالیست که در سرور هاست اشتراکی دسترسی شما به یک یوزر محدود است .

با دسترسی ادمین شما امکانات بیشتری در اختیار دارید و راحت تر می توانید تنظیمات مورد نیاز خود را انجام دهید.

۴-قدرت پردازش سریع تر اطلاعات

سرعت سایت یکی از مهمترین فاکتور هایی است که در بالا رفتن بازدید، رضایت مشتری و همینطور افزایش ورودی از موتورهای جستجو نظیر گوگل تاثیر دارد.

به گزارش Kissmetrics اگر بالا آمدن سایت شما بیش از ۳ ثانیه به طول بیانجامد ۴۰% بازدیدکنندگان سایت شما را ترک می کنند، بنابراین سرعت سایت از مهمترین عوامل رشد کسب و کار شما می باشد.

شما با دارابودن سرور اختصاصی و در اختیار داشتن تمامی منابع قطعا از سرعت و کیفیت بهتری برخوردار هستید، البته سرعت بالا به فاکتورهای زیادی از جمله نوع سخت افزار، نوع وب سرور؛ نوع برنامه نویسی، مرتبط می باشد ولی دارا بودن سرور اختصاصی نیز در این راستا کمک شایانی به بیزنس آنلاین شما می کند.

واضح است که هر کسب و کاری می تواند از داشتن سرور سخت افزاری خودش سود ببرد. اما انتخاب سروری که می توان خرید ممکن است در نوع خودش یک چالش محسوب شود. کلید مسأله، تشخیص صحیح و دقیق نیازهای خودتان است.

مشاورین شما در ایده طلایی بصورت ۲۴ ساعته با  تشخیص نیاز شما، تشخیص نرم‌ افزارهایی را که امروز و در آینده در کسب و کار خود به کار خواهید گرفت و بررسی شرایط فعلی و آینده کسب و کار شما، بهترین پیشنهاد سروراختصاصی را به شما می دهند تا با بالاترین درجه امنیت و بالاترین توان  پردازشی، فقط به گسترش کسب و کار خود فکر کنید و از همیشه در دسترس بودن سایت خود با سرعت بالا، خیالی آسوده داشته باشید.

دلایل استفاده از سرور های ایده طلایی

خب تا اینجای مقاله به این نتیجه رسیدیم اگر قصد راه اندازی یک کسب و کار پایدار داریم، از سرویس سرور اختصاصی استفاده کنیم ولی چرا باید این سرویس را از ایده طلایی تهیه کنیم:

سرور های ایده طلایی دارای مدیریت کامل هستند و به صورت ۲۴ ساعته مانیتور و پشتیبانی می شوند، تا شما با خیالی راحت مطمئن باشید که در صورت بروز هر گونه مشکل، سایت شما در سریع ترین زمان ممکن به حالت طبیعی خود باز می گرد.
• در صورت خرابی سخت افزار، به صورت رایگان توسط ایده طلایی مشکل رفع می شود و سخت افزار معیوب با سخت افزار جدید تعویض می شود.

•ایده طلایی بصورت مداوم کیفیت سخت افزارها را با جدیدترین استانداردها و شاخص های روز دنیا بررسی می کند و در صورت نیاز سریعا نسبت به جایگزینی سخت افزار اقدام می کند.

•وجود متخصصین مجرب در حوزه امنیت، متخصصین مجرب لینوکس و ویندوز در ایده طلایی، باعث شده تا خیال شما در برابر مشکلات احتمالی رفع شود و در سریع ترین زمان ممکن مشکل شما رفع شود.

•وجود واحد کنترل کیفیت در ایده طلایی، یکی از نقاط قوت ایده طلایی می باشد که همیشه با شعار مشتری پادشاه است، مدافع حقوق مشتریان عزیز می باشد.

شما در لینک زیر می توانید لیست سرورهای اختصاصی ایده طلایی را مشاهده کنید و در صورت داشتن سوال با مشاورین خودتان در ایده طلایی با شماره های ۳۳۳۴۱۵۷۷-۰۲۱  تماس بگیرید.

سرور اختصاصی ایده طلایی

شما هم اگر مزایای دیگری برای داشتن سرور اختصاصی نسبت به هاست اشتراکی اطلاع دارید در قسمت نظرات با ما در میان بگذارید.

گردآوری توسط ایده طلایی

مفهوم بار cpu load در سیستم عامل لینوکس چیست و چه موقع باید نگران این موضوع بود؟

ممکن است شما با مفهوم میانگین بار پردازشی (Load Average) آشنا باشید. Load Average، شامل سه عدد می باشد که با دستورهای Uptime و Top به طور مثال به صورت زیر نمایش داده می شوند:

Load average: 0.09, 0.05, 0.01

 

بیشتر مردم نسبت به معنی و مفهوم Load Average، آگاهی دارند: سه عدد که بیانگر دوره های زمانی هستند (میانگین یک، پنج و پانزده دقیقه) که هر چه عدد کمتر باشد بهتر است. اعداد بالاتر، نشان دهنده یک مشکل یا یک ماشین با بار کاری بالا است. اما مفهوم آستانه (Threshold) به چه صورت است؟ مقادیر خوب و بد در Load Average چیست؟ چه زمانی شما باید نگران مقدار Load Average بوده و چه موقع باید در اسرع وقت در صدد رفع آن باشید؟

ابتدا، به صورت اجمالی به تعریف مقادیر میانگین بار می پردازیم. با یک مثال ساده شروع می کنیم: یک سیستم با یک پردازنده تک هسته ای.

مثال ترافیک

یک پردازنده تک هسته ای، شبیه یک مسیر یا یک خط ترافیک است. تصور کنید شما یک اپراتور پل هستید. بعضی مواقع این پل بسیار شلوغ است و ماشین های بسیاری برای عبور صف کشیده اند. شما می خواهید یک گزارش از اینکه چگونه ترافیک روی پل در حال انتقال است، ارائه نمایید. یک معیار یا متریک اینست که چگونه تعداد زیادی ماشین در زمان مشخص در حال انتظار هستند. اگر هیچ ماشینی در حال انتظار نباشد، تردد به راحتی انجام گرفته و در صورت ترافیک در مسیر، برای رانندگان، تأخیر رخ می دهد.

حال، در این شرایط شما از چه سیستم شماره گذاری استفاده می کنید؟ به طور مثال:

  • مقدار ۰٫۰۰ به این معنی است که هیچ گونه ترافیک روی پل وجود ندارد. در حقیقت، مقدار بین ۰٫۰۰ تا ۱٫۰۰ بیانگر اینست که انتظار و توقف وجود ندارد و ماشین ها به محض ورود، می توانند به مسیر خود ادامه داده و عبور کنند.
  • مقدار ۱٫۰۰ به این معنی است که ظرفیت کامل پل در حال استفاده است. همه چیز خوب است اما ترافیک مختصری وجود دارد که این باعث یک مقدار کندی شده است.
  • مقدار بیشتر از ۱٫۰۰ به معنی ترافیک است. چه مقدار؟ ۲٫۰۰ به این معنی است که دو مسیر یا دو ردیف ماشین وجود دارد که یکی روی پل و دیگری در حال انتظار است. ۳٫۰۰ به معنی سه ردیف ماشین است که یکی روی پل و دو ردیف دیگر در حالت انتظار هستند و به همین صورت …

 

اساساً بار پردازشی یک CPU هم به همین صورت است. در مثال فوق، ماشین ها همان پردازش ها (Process) هستند که هر کدام مقداری از زمان پردازنده را به خود اختصاص می دهند که CPU هم آنها را در صف قرار داده و پردازش می کند. یونیکس به این موضوع به عنوان run-queue length اشاره می کند: مجموع تعداد پردازش هایی که هم اکنون در حال اجرا هستند به همراه تعدادی که در حال انتظار و در صف اجرا هستند.

همانند اپراتور پل، همانطور که نباید ماشین ها روی پل منتظر بمانند، بار پردازشی CPU هم باید زیر ۱٫۰۰ باشد. البته اگر به صورت موقت و لحظه ای، بار پردازنده بیشتر از ۱٫۰۰ شود، مشکلی ندارد، اما در صورتیکه دائما بیشتر از ۱٫۰۰ باشد، جای نگرانی دارد.

 

حال، آیا بار پردازشی ایده آل، عدد ۱٫۰۰ است ؟

مطمئناً اینگونه نیست. مشکل بار پردازشی ۱٫۰۰ اینست که شما هدروم ندارید. در تمرین، بیشتر مدیران سیستم، یک خط با عدد ۰٫۷۰ ترسیم می کنند:

  • به طور تخمینی، اگر میانگین بار پردازشی، بالاتر از ۰٫۷۰ بود، زمان بررسی بیشتر قبل از بروز یک مشکل فرا رسیده است.
  • همچنین، حدوداً اگر میانگین بار، بالاتر از ۱٫۰۰ بود، هم اکنون به دنبال مشکل رفته و آنرا برطرف نمایید. در غیر اینصورت، باید هر لحظه منتظر یا اتفاق بد باشید که این خوشایند نیست.
  • به خاطر داشته باشید که اگر میانگین بار بیشتر از ۵٫۰ باشد، شما دچار مشکل جدی شده، سیستم شما دائما هنگ کرده و کند می شود و ممکن است این موضوع در یک زمان نامناسب، مثلا نیمه شب و یا در حین ارائه در کنفرانس اتفاق بیافتد که باید از این موضوع جلوگیری شود.

سیستم های چند پردازنده ای به چه صورت است؟ با وجود مقدار بار پردازشی ۳٫۰۰ همه چیز به خوبی انجام می شود!

در یک سیستم با چهار پردازنده و با بار ترافیکی ۳٫۰۰ همه چیز به درستی انجام می شود.

در یک سیستم چند پردازنده ای، بار با تعداد هسته های پردازنده ارتباط مستقیم دارد. بهره برداری به میزان ۱۰۰% روی یک سیستم تک هسته ای مقدار ۱٫۰۰ و روی سیستم دو هسته ای مقدار ۲٫۰۰ و چهار هسته ای مقدار ۴٫۰۰ دارد.

اگر ما دوباره به همان قیاس پل برگردیم، مقدار ۱٫۰۰ دقیقاً به معنی یک خط یا یک ردیف ترافیک است. روی یک پل با ظرفیت یک ردیف ماشین، این به معنی ظرفیت کامل پل است. روی یک پل با ظرفیت دو ردیف ماشین، مقدار بار ترافیکی ۱٫۰۰ به معنی اینست که ۵۰% ظرفیت پل اشغال شده است. یعنی یک ردیف پر و ردیف دیگر هنوز قابل استفاده است.

در CPU ها هم دقیقاً به همین صورت است: مقدار بار ۱٫۰۰ یعنی ۱۰۰% ظرفیت CPU روی یک سیستم تک هسته ای اشغال بوده و مقدار بار ۲٫۰۰ در یک سیستم ۲ هسته ای به معنی استفاده کامل از ظرفیت CPU است.

 

مقایسه چند هسته ای با چند پردازنده ای

اگر بخواهیم با هدف راندمان و کارایی به این موضوع بپردازیم، یک سیستم با یک پردازنده دو هسته ای تقریباً با یک سیستم با دو پردازنده تک هسته ای برابر است. اما در اینجا نکات ظریفی وجود دارد: از جمله مقدار Cache پردازنده، فرکانس کاری پردازنده، هماهنگی و ارتباط بین پردازنده ها و …

با وجود این نکات، به منظور ارتقاء مقدار ظرفیت بار پردازشی پردازنده، صرفنظر از تعداد فیزیکی پردازنده ها و هسته های روی آنها، مجموع تعداد هسته ها موضوع اصلی است.

حال به دو نکته زیر اشاره می کنیم:

  • تعداد هسته ها = حداکثر بار : روی یک سیستم چند هسته ای، بار پردازشی نباید از تعداد هسته های موجود در سیستم، بیشتر شود.
  • هسته، هسته است : اینکه چگونه و به چه صورت، هسته ها روی پردازنده ها تقسیم شده است، اهمیتی ندارد. دو تا پردازنده چهارهسته ای معادل با چهار تا دو هسته ای و یا هشت عدد تک هسته ای است. این موضوع برای کار ما مهم نیست ، چون همگی هشت هسته دارند.

اکنون نگاهی به خروجی میانگین بار پردازشی با دستور upime بیاندازید:

~ $ uptime
۲۳:۰۵ up 14 days, 6:08, 7 users, load averages: 0.65  ۰٫۴۲  ۰٫۳۶

 

این دستور روی یک سیستم با پردازنده دو هسته ای اجرا شده است که هدروم بالایی دارد. تا زمانی که میزان بار پردازشی، زیر ۱٫۷ باشد جای نگرانی نیست.

اما سه عدد فوق چه معنا و مفهومی دارد؟ عدد ۰٫۶۵ میانگین دقیقه پایانی، ۰٫۴۲ میانگین پنج دقیقه پایانی و ۰٫۳۶ میانگین پانزده دقیقه پایانی است. سوالی که در اینجا مطرح می شود اینست که:

کدامیک از این میانگین ها مهم است؟ یک، پنج، یا پانزده دقیقه؟

برای اعدادی که پیش از این درباره آن صحبت شد (مثلاً عدد ۱٫۰۰ = هم اکنون مشکل را برطرف کنید و …) شما باید به میانگین پنج و یا پانزده دقیقه اخیر توجه کنید. اگر سیستم شما در میانگین یک دقیقه، عددی بالاتر از ۱٫۰۰ داشت، ایرادی ندارد. اما اگر در میانگین پانزده دقیقه ای، عددی بالاتر از ۱٫۰۰ داشت، سریعاً باید اقدام شود. نهایتاً بر اساس آنچه در منابع ذکر شده است، شما باید این سه عدد را با تعداد هسته های پردازنده سیستم خود، مطابقت داده و با آن تنظیم نمایید.

بنابراین، تعداد هسته ها در تفسیر میانگین بار پردازشی اهمیت دارد. برای تشخیص تعداد هسته های سیستم خود می توانید دستور زیر را وارد کرده تا اطلاعات هر کدام از پردازنده های سیستم شما نشان داده شود:

cat /proc/cpuinfo

 

به خاطر داشته باشید که این دستور در سیستم عامل MAC OSX موجود نیست و فقط برای شمارش، دستور grep کاربرد دارد:

count: grep 'model name' /proc/cpuinfo | wc -l

 

برگرفته از [scoutapp.com]

 

Powered by WPeMatico

آموزش گرفتن اسکرین شات در آیفون بدون استفاده از دکمه‌ها

 

در این مقاله به شما نحوه گرفتن اسکرین شات در آیفون بدون استفاده از دکمه‌های فیزیکی را آموزش خواهیم داد. بنابراین اگر دکمه‌های گوشی شما خراب شده‌اند نگران نباشید، هنوز هم می‌توانید اسکرین شات بگیرید.

همواره کاربران قادر به گرفتن اسکرین شات در آیفون با فشردن کلیدهای هوم و پاور با یکدیگر هستند. در واقع شاید این تنها راهی باشد که شما برای گرفتن یک عکس از روی صفحه گوشی خود از آن مورد استفاده قرار می‌دهید. اما اگر برای یکی از کلیدهای گوشی شما مشکلی به وجود آمده باشد چه می‌شود؟ فرض را بر این بگیرید که کلید پاور یا هوم گوشی شما چندان خوب کار نمی‌کند و نمی‌توانید به راحتی اسکرین شات بگیرید. حال باید چه کرد؟

خوشبختانه یک قابلیت دسترسی خوب به نامAssistiveTouch در آیفون‌ها وجود دارد که می‌تواند شما را برای گرفتن اسکرین شات در آیفون از فشردن کلیدهای فیزیکی گوشی بی‌نیاز کند.

گرفتن اسکرین شات در آیفون

گرفتن اسکرین شات در آیفون توسط AssistiveTouch

  1. به مسیر Settings > General > Accessibility بروید.
  2. گزینه‌ی AssistiveTouch را پیدا کرده و آن را فعال کنید. با این کار، یک دکمه‌ی نیمه شفاف به نمایشگر گوشی شما اضافه می‌شود که شامل یک نقطه سفیدرنگ است.
  3. وقتی که بر روی آیکون AssistiveTouch کلیک کنید، شما منویی را مشاهده می‌کنید که قابلیت‌های متنوع را به تصویر می‌کشد. برای اضافه کردن قابلیت تهیه اسکرین شات در آیفون به این بخش می‌توانید گزینه‌ی Customize Top Level Menu را انتخاب کنید.
  4. حال در اینجا بر روی آیکونی که می‌خواهید با گزینه اسکرین شات تعویض شود کلیک کرده و سپس Screenshot را برگزینید. اگر دوست داشته باشید، می‌توانید با ضربه بر روی دکمه + یک آیکون جدید را نیز برای ساخت این شرتکات اضافه کنید.
  5. به منظور جایگزینی شما می‌توانید Double-Tap، Long Press و یا گزینه ۳D Touch را انتخاب کنید و اسکرین شات را جایگزین آن‌ها کنید تا به راحتی به این قابلیت دسترسی پیدا کنید.
  6. حال کار تمام است، کافیست هربار که می‌خواهید از صفحه گوشی خود اسکرین شات بگیرید، بر روی این دکمه روی صفحه خود کلیک کرده و Screenshot‌ را انتخاب کنید.

گرفتن اسکرین شات در آیفون

توجه داشته باشید که در اسکرین شات‌های تهیه شده توسط این روش، دکمه‌ی AssistiveTouch بر روی تصاویر ظاهر نخواهد شد. شما همچنین می‌توانید این دکمه را به هر گوشه‌ای از صفحه گوشی خود که خواستید انتقال دهید. این قابلیت برای کاربرانی طراحی شده است که به سختی می‌توانند بر روی گوشی لمس کنند، اما اگر دکمه‌های گوشی شما غیرفعال یا آسیب دیده باشد نیز گزینه‌ی خوبی برای جایگزینی آنهاست.

نوشته آموزش گرفتن اسکرین شات در آیفون بدون استفاده از دکمه‌ها اولین بار در گجت نیوز. پدیدار شد.

گردآوری توسط ایده طلایی

آموزش گرفتن اسکرین شات در آیفون بدون استفاده از دکمه‌ها

در این مقاله به شما نحوه گرفتن اسکرین شات در آیفون بدون استفاده از دکمه‌های فیزیکی را آموزش خواهیم داد. بنابراین اگر دکمه‌های گوشی شما خراب شده‌اند نگران نباشید، هنوز هم می‌توانید اسکرین شات بگیرید.

همواره کاربران قادر به گرفتن اسکرین شات در آیفون با فشردن کلیدهای هوم و پاور با یکدیگر هستند. در واقع شاید این تنها راهی باشد که شما برای گرفتن یک عکس از روی صفحه گوشی خود از آن مورد استفاده قرار می‌دهید. اما اگر برای یکی از کلیدهای گوشی شما مشکلی به وجود آمده باشد چه می‌شود؟ فرض را بر این بگیرید که کلید پاور یا هوم گوشی شما چندان خوب کار نمی‌کند و نمی‌توانید به راحتی اسکرین شات بگیرید. حال باید چه کرد؟

خوشبختانه یک قابلیت دسترسی خوب به نامAssistiveTouch در آیفون‌ها وجود دارد که می‌تواند شما را برای گرفتن اسکرین شات در آیفون از فشردن کلیدهای فیزیکی گوشی بی‌نیاز کند.

گرفتن اسکرین شات در آیفون

گرفتن اسکرین شات در آیفون توسط AssistiveTouch

  1. به مسیر Settings > General > Accessibility بروید.
  2. گزینه‌ی AssistiveTouch را پیدا کرده و آن را فعال کنید. با این کار، یک دکمه‌ی نیمه شفاف به نمایشگر گوشی شما اضافه می‌شود که شامل یک نقطه سفیدرنگ است.
  3. وقتی که بر روی آیکون AssistiveTouch کلیک کنید، شما منویی را مشاهده می‌کنید که قابلیت‌های متنوع را به تصویر می‌کشد. برای اضافه کردن قابلیت تهیه اسکرین شات در آیفون به این بخش می‌توانید گزینه‌ی Customize Top Level Menu را انتخاب کنید.
  4. حال در اینجا بر روی آیکونی که می‌خواهید با گزینه اسکرین شات تعویض شود کلیک کرده و سپس Screenshot را برگزینید. اگر دوست داشته باشید، می‌توانید با ضربه بر روی دکمه + یک آیکون جدید را نیز برای ساخت این شرتکات اضافه کنید.
  5. به منظور جایگزینی شما می‌توانید Double-Tap، Long Press و یا گزینه ۳D Touch را انتخاب کنید و اسکرین شات را جایگزین آن‌ها کنید تا به راحتی به این قابلیت دسترسی پیدا کنید.
  6. حال کار تمام است، کافیست هربار که می‌خواهید از صفحه گوشی خود اسکرین شات بگیرید، بر روی این دکمه روی صفحه خود کلیک کرده و Screenshot‌ را انتخاب کنید.

گرفتن اسکرین شات در آیفون

توجه داشته باشید که در اسکرین شات‌های تهیه شده توسط این روش، دکمه‌ی AssistiveTouch بر روی تصاویر ظاهر نخواهد شد. شما همچنین می‌توانید این دکمه را به هر گوشه‌ای از صفحه گوشی خود که خواستید انتقال دهید. این قابلیت برای کاربرانی طراحی شده است که به سختی می‌توانند بر روی گوشی لمس کنند، اما اگر دکمه‌های گوشی شما غیرفعال یا آسیب دیده باشد نیز گزینه‌ی خوبی برای جایگزینی آنهاست.

نوشته آموزش گرفتن اسکرین شات در آیفون بدون استفاده از دکمه‌ها اولین بار در گجت نیوز. پدیدار شد.

گردآوری توسط ایده طلایی

چگونه از به روزرسانی خودکار ویندوز ۱۰ جلوگیری کنیم؟ [قسمت اول]

همانطور که احتمالا می دانید، شما در ویندوز ۱۰ دیگر هیچ تسلطی روی به روزرسانی های نرم افزاری این سیستم عامل ندارید. تقریبا می توان گفت که دریافت به روزرسانی ها روی ویندوز ۱۰ اجباری شدند و آن ها کاملا خودسرانه دانلود و روی سیستم کاربر نصب می شوند. البته اگر به ذات این موضوع نگاه دقیق تری بیندازید، می بینید که دریافت به روزرسانی ها به صورت خودکار اصلا چیز بدی نیست.

به هر حال، سیستم عامل تان به لطف این موضوع همواره به روز خواهد بود و با دریافت آخرین پچ های حفاظتی، امنیتش تضمین خواهد شد. اما این موضوع یک طرف تاریک هم دارد. آپدیت های نرم افزاری به هیچ وجه حجم کمی ندارند و این قضیه برای بسیاری از افراد، خصوصا آن هایی که مانند کاربران ایرانی از اینترنت های حجمی استفاده می کنند، حسابی گران تمام می شود.

اما می شود این رویه را برهم زد و دوباره کنترل به روزرسانی های سیستم را به دست گرفت. فقط باید کمی تنظیمات سیستم عامل را به هم بریزید تا از آن پس دیگر خبری از دریافت اجباری به روزرسانی ها نباشد و حجم اینترنت تان بیهوده مصرف نشود. خوشبختانه برای رسیدن به این موضوع نیز فقط یک راه وجود ندارد و ما در دو مطلب مجزا به دو روش کاملا متفاوت می پردازیم که می شود به کمک آن ها کنترل به روزرسانی های ویندوز ۱۰ را باز پس گرفت.

  • چگونه با استفاده از Local Group Policy Editor مانع دریافت آپدیت ها شویم؟
  • چگونه با استفاده از رجیستری کنترل دریافت به روزرسانی ها را به دست بگیریم؟

چگونه با استفاده از Local Group Policy Editor مانع دریافت به روزرسانی ها شویم؟

اگر از ویندوز ۱۰ پروفشنال، انترپرایز یا اجوکیشن استفاده می کنید، می توانید با استفاده از Local Group Policy Editor، خیلی سریع تنظیمات ویندوز ۱۰ را تغییر دهید و مانع از دانلود و نصب خودکار به روزرسانی های تازه شوید. فقط کافیست مسیر زیر را به صورت قدم به قدم دنبال کنید:

۱) با استفاده از میانبر کیبوردی Windows key + R، پنجره Run را باز کنید.

۲) سپس در آن عبارت gpedit.msc را تایپ و روی کلید OK کلیک کنید تا وارد پنجره Local Group Policy Editor شوید.

۳) حالا مسیری که در زیر می بینید را دنبال کنید:

Computer ConfigurationAdministrative TemplatesWindows ComponentsWindows Update

۴) در بخش سمت راست روی Configure Automatic Updates دابل کلیک کنید.

به روزرسانی

۵) سپس در پنجره باز شده، گزینه Enabled را فعال کنید تا تنظیمات بیشتر در اختیارتان قرار بگیرد.

۶) اگر به زیر بخش Options دقت کنید می بینید که Local Group Policy Editor چند روش برای محدود سازی به روزرسانی خودکار در اختیارتان قرار داده:

۲ – Notify for download and notify for install.
۳ – Auto download and notify for install.
۴ – Auto download and schedule the install.
۵ – Allow local admin to choose setting.

۲ – برای دانلود و نصب به کاربر اطلاع داده شود.
۳ – آپدیت ها به صورت خودکار دانلود و برای نصب اطلاع داده شود.
۴ – به روزرسانی ها به صورت خودکار دانلود و برای نصب برنامه ریزی شود.
۵ – ادمین برای تنظیمات تصمیم بگیرد.

البته بهترین انتخاب ممکن، استفاده از گزینه شماره ۲ است. چرا که با استفاده از این تنظیمات، فقط از دریافت اجباری آپدیت های سیستم جلوگیری نمی شوند. بلکه با انتشار هر آپدیت تازه، ویندوز برای تان یک نوتیفیکیشن می فرستد و شما را از وجود آن مطلع می کند. اینجاست که فقط کافیست روی کلید دانلود در بخش به روزرسانی ها کلیک کنید تا فرآیند دریافت و نصب آغاز شود.

به روزرسانی

۷) تنظیمات خود را اعمال و روی Apply کلیک کنید.

۸) روی OK کلیک کرده تا تمام تغییرات اعمال شوند و کار به پایان برسد.

The post چگونه از به روزرسانی خودکار ویندوز ۱۰ جلوگیری کنیم؟ [قسمت اول] appeared first on دیجیاتو.

Powered by WPeMatico

کلاهبرداری به سبک مجازی با رمز ارز PM7

چکیده مصاحبه پژوهشی:

تعریفی که از PM7 ارائه شده، عبارت است از: یک پلتفرم بازاریابی غیرمتمرکز که به دنبال دگرگونی و ایجاد تحول در دنیای تبلیغات با استفاده از فناوری بلاک­چین می­باشد. PM7 ساختاری شبیه bitconnectدارد که در هر دو به دلیل ساختار هرمی آن، باعث گمراه کردن کاربران می­شود. PM7 هیچ محصولی ارائه نداده است و تنها به انگیزه «کسب درآمد فوق العاده» جلب مشارکت می کند. این مدل تبلیغات خودش احتمال اغواگری را به شدت بالا می برد. PM7 بر روی بازاریابی و ایده بازاریابی تمرکز کرده که آن ایده بازاریابی هم یک روش هرمی را پیاده ­سازی کرده است و اصولاً این مکانیزم مکانیزم جذابی برای ارزش­ گذاری در یک مارکتینگ نیست. در بیت کوین، اتریوم و سایر ارزهای دیجیتال مشابه، سیستم پاداش و هدیه وجود ندارد، بلکه یا باید از طریق خرید و یا استخراج آن را به دست آورد. اما در PM7، در قبال عضوگیری می­توان رمزارز دریافت کرد. هیچ ICO معتبری قیمت توکن ­های خود را پیش­ بینی نمی­کند، در حالی در PM7 به جز تعریف و تمجید و پیش ­بینی قیمت آینده این توکن­ ها توضیح خاصب یافت نمی­ شود.

پژوهش خبری صدا وسیما: یک قانون جهان شمول وجود دارد که می­گوید تا زمانی که در قرعه­ کشی شرکت نکنید برنده نمی­ شوید، شما برای آنچه که همه از آن اطلاع دارند جایزه ­ای دریافت نمی­ کنید، شما بدون آنکه چیزی را از دست بدهید ثروتی به دست نمی ­آورید؛ حال از این قانون نتیجه می­گیریم، هیچ فرد یا شرکتی ثروت رایگان در اختیار کسی قرار نمی­ دهد و اگر مرجعی حاضر بود پاداشی را رایگان به شما بدهد، مطمئناً بعداً باید هزینه آن را خود یا اطرافیانتان به شیوه ­های مختلف پرداخت نمایند. گلدکوئست، گلدماین، و … نمونه های مشابه ی از ارائه این نوع پاداش­ ها است که در واقع با دعوت از دوستان و اطرافیانتان می­توانستید به سود و پاداش مورد نظر، دست یابید؛ در واقع، این شرکت­های هرمی روزگاری در کشور به جان مردمی افتادند که قصد داشتند یک شبه ره صد ساله را بروند و به ثروت هنگفتی دست یابند، غافل از آنکه، هزینه حاتم ­بخشی این شرکت­ ها را در نهایت خودشان با از دست دادن سرمایه و مالشان خواهند پرداخت. اگرچه، با ورود نهادهای امنیتی و انتظامی ماجرای گلدکوئیست و امثال آن در کشور پایان یافت، اما شیوه ­های جدیدی از این نوع کلاهبرداری بار دیگر با اشکال متفاوتی در جامعه سر برآورده است. در واقع، این بار دنیای مجازی با تمام فرصت­ هایی که پیش­روی بشریت قرار داده است به افراد سودجو این امکان را داده تا با استفاده از عدم آگاهی افرادی که رویای پولدار شدن را در سر می­ پرورانند، نوعی دیگر از شرکت­ های هرمی را در قالب رمز ارزها راه ­اندازی نمایند. PM7  از جمله این رمزارزها که در قالب ICO ارائه شده و چند ماهی است از عمر آن می­گذرد و با ساختاری مشابه شرکت­های هرمی شکل گرفته و فعالیت می­ نماید که «متأسفانه کابران ایرانی علاقه زیادی به آن نشان داده ­اند، به طوریکه بیش از ۷۰ درصد کاربران ثبت­ نامی در این ICO ایرانی هستند و سایت به حدی پربازدید بوده که در کمتر از ۳ ماه الکسای سایت به ۶۰۰ رسیده است.»[۱] هرچند، کلاهبرداری به این شیوه شامل تمامی رمز ارزها نمی­شود و آگاهی از نحوه فعالیت و ساختار آنها و همچنین تخصص لازم در حوزه رمز ارزها از جمله عواملی است که می ­تواند مانع از سوء استفاده افراد سودجو از کابران دنیای مجازی شود. در این میان، رسانه ­ها نقش عمده­ و ویژه­ای در آگاهی بخشی به عموم جامعه و جلوگیری از گرفتار شدن آنها در فعالیت­ های شرکت­ های هرمی ایفا می­کنند. بر همین اساس، گروه اقتصاد پژوهش خبری برای شناخت رمز ارز PM7 که در قالب ICO شکل گرفته است، نحوه فعالیت و تفاوت آن با دیگر ICOها و رمز ارزهایی همچون بیت­کوین، اتریوم و … و چگونگی مقابله با کلاهبرداری به این شیوه، مصاحبه­ای با چند تن از کارشناسان و متخصصان حوزه بلاک­چین و ارزهای دیجیتال، انجام داده است که ماحصل آن در ادامه می ­آید.

شایان ذکر است، فایل ­های صوتی و تصویری مربوط به تبلیغ این رمزارز نیز به پیوست می ­باشد.

 PM7 چیست؟

تعریفی که از PM7 در سایت این توکن ارائه شده، عبارت است از: یک پلتفرم بازاریابی غیرمتمرکز که به دنبال دگرگونی و ایجاد تحول در دنیای تبلیغات با استفاده از فناوری بلاک­چین می­باشد. در واقع، صاحبان این پلتفرم در این روش بازاریابی قصد دارند تبلیغات را بدون واسطه از تبلیغ کننده در اختیار مشتری و مصرف کننده نهایی قرار دهند که این کار نیز با ICO[2] کردن(به معنای عرضه اولیه سکه) PM7 صورت می­گیرد. به این معنی که اگر می­خواهید از این نوع بازاریابی شبکه ­ای استفاده کنید و از طریق آن کسب درآمد کنید ابتدا باید توکن آن را که PM7 است در اختیار داشته باشید که این کار از چند طریق در صورت می­ گیرد:

در سایت ثبت نام کنید؛ در قبال ثبت نام در سایت PM7 20 دلار رایگان دریافت می ­کنید. دوستان­تان را معرفی کنید؛ یعنی در قبال کسانی که از طرف شما و زیرمجموعا­های شما و آنها به سایت معرفی شوند، مبالغی به شرح زیر به عنوان پاداش به شما پرداخت خواهد شد:

*پاداش ثبت نام شما معادل ۲۰ دلار

*پاداش زیرمجموعه ­های مستقیم شما معادل ۲۰ دلار

*پاداش زیر مجموعه ­های زیر مجموعه شما معادل ۸٫۵۷ دلار

*پاداش زیرمجموعه ­های زیرمجموعه ­های زیرمجموعه شما معادل ۴٫۲۹ دلار

*پاداش زیرمجموعه­ های زیرمجموعه­ های زیرمجموعه ­های زیر مجموعه شما معادل ۲ دلار

*پاداش زیرمجموعه ­های زیرمجموعه­ های زیرمجموعه­ های زیرمجموعه­ های زیرمجموعه شما معادل ۱٫۷۱ دلار

*پاداش زیرمجموعه­ های زیرمجموعه­ های زیرمجموعه­ های زیرمجموعه ­های زیرمجموعه­ های زیرمجموعه شما معادل ۱٫۱۳ دلار

*و پاداش زیرمجموعه­ های زیرمجموعه­ های زیرمجموعه­ های زیرمجموعه­ های زیرمجموعه­ های زیرمجموعه ­های زیرمجموعه شما معادل ۱ دلار

در واقع، اساس فعالیت این پلتفرم بر مبنای معرفی افراد به سیستم است، بدین صورت که:

وقتی که دوستان­تان را به این برنامه دعوت کنید، هر دو پاداش دریافت خواهید کرد؛ وقتی دوست دوست­تان در برنامه ثبت نام کند، همگی پاداش دریافت خواهید کرد؛ وقتی دوست­تان، توکن ­های PM7 را خریداری کند، به شما درصدی پاداش تعلق خواهد گرفت و این کار را ۷ سطح ادامه می ­یابد.

بنابراین، در PM7 با یک سیستم چند سطحی روبه ­رو هستیم که:

*کالایی در میان نیست و افراد پولی را برای خرید یک ارز دیجیتال اختصاص می ­دهند.

*ارز خریداری شده از یک تاریخ معین قابل معامله و خرید و فروش در صرافی ­هاست.

*دارندگان ارز دیجیتال می­توانند علاوه بر فروش آن، از ارز PM7 برای تبلیغات ICO خودشان و سایر سرویس ­ها استفاده نمایند.

همچنین این سیستم تا ۷ سطح به شرح زیر برای معرف پاداش در نظر گرفته است:

– سطح اول ۷% ؛ – سطح دوم ۳% ؛ – سطح سوم ۱٫۵۰% ؛ – سطح چهارم ۰٫۷۰% ؛ – سطح پنجم ۰٫۶۰% ؛ – سطح ششم ۰٫۳۵% ؛ – سطح هفتم ۰٫۲۵%

در واقع توکن­ های PM7 ارزهای دیجیتالی هستند که توسط پروژه ­ها در پلتفرم PM7 پذیرفته می­شوند و بعداً به عنوان یک روش پرداخت در این پلتفرم جهت خرید سرویس ­ها استفاده می­ شوند.

در واقع این همه توضیح و تعریف درخصوص این ICO، در حالی­ست که این توکن هیچ کاربردی ندارد و فقط یک قرارداد هوشمند مبتنی بر اتریوم است که قیمت ­گذاری آن هم توسط این سایت صورت گرفته است نه عرضه و تقاضا.

نظرات کارشناسان درباره PM7

کارشناسان و متخصصان حوزه بلاک­چین و رمزارزها معتقدند اگرچه در تعریف، PM7 شیوه­ای از سرمایه­ گذاری معرفی می­شود اما به دلایل مختلف ارائه رمزارز به این شیوه نوعی کلاهبرداری مشابه شرکت­های هرمی است. دلایلی که کارشناسان این حوزه در این خصوص مطرح کرده ­اند، به شرح جدول زیر می­باشد:

 

 

 تفاوت PM7 با بیت کوین وICOها

همچنین، مصاحبه شوندگان معتقدند این نوع رمزارز با ارزهای دیجیتال بیت کوین، اتریوم، ریپل و … تفاوت­ های زیادی دارد و به همین دلیل افراد باید آگاهانه تر به عضویت و عضو­گیری در این پلتفرم بپردازند. این تفاوت­ها عبارت است از:

استفاده از رمزارزهایی همچون بیت کوین و اتریوم هیچ­گاه منوط به عضویت در یک پلتفرم و معرفی افراد دیگر نیست، در حالی که در PM7، شرط استفاده از این رمزارز عضویت و عضوگیری است. در بیت کوین، اتریوم و سایر ارزهای دیجیتال مشابه، سیستم پاداش و هدیه وجود ندارد، بلکه یا باید از طریق خرید و یا استخراج آن را به دست آورد. اما در PM7، در قبال عضوگیری می­توان رمزارز دریافت کرد. در ارزهای دیجیتال بیت کوین و … به محض تشکیل حساب کاربری دسترسی به حساب، خرید و فروش و یا انتقال آن به دیگران وجود دارد، در حالی­که در PM7 این دسترسی وجود ندارد.

همچنین، این توکن تفاوت ­های بارزی با سایر ICOها دارد و بنابر آنچه که در پورتال اینترنتی ارز دیجتال[۳]، آمده است، تفاوت­ها به شرح ذیل است:

یکی از اصلی­ترین معیارهای بررسی یک ICO، تیم توسعه دهنده و هدف ­های آن است که تیم PM7 هیچ حساب معتبری در انجمن جهانی bitcointalk برای اعتبارسنجی ندارد. هیچ ICO معتبری قیمت توکن­ های خود را پیش ­بینی نمی ­کند، در حالی در PM7 به جز تعریف و تمجید و پیش ­بینی قیمت آینده این توکن­ ها توضیح خاصب یافت نمی­ شود. در سایر ICO کلربرد توکن ­ها مشخص است، در حالی که در این مورد به هیچ وجه کاربرد توکن ­ها مشخص نیست و به جای معرفی ICO، صفحه اصلی سایت به یک ماشین حساب برای محاسبه درآمد شما و اینکه چگونه ثروتمند خواهید شد، اختصاص داده شده است.

جمع ­بندی

اگرچه چند وقتی است پدیده ICO و همچنین ارزهای دیجیتال در کشور ما شیوع یافته و بحث ­ها و اظهارنظرهای متفاوتی پیرامون آن مطرح است، اما از آنجا که شناخت و آگاهی نسبت به این فضا میان کاربران دنیای مجازی در کشور کافی نیست، به همان احتمال خطرها و تهدیدهای پیش­روی افرادی که وارد این فضا می­ شوند و اقدام به فعالیت در این حوزه می­ کنند، افزایش می­ یابد. از این­رو، نیاز است سازمان­ها و نهادهای ذیربط در حوزه فناوری اطلاعات و امور مالی از یک­سو و رسانه ­های جمعی نیز از سوی دیگر، در همکاری تنگاتنگ با یکدیگر در جهت ارائه اطلاعات کارشناسی و مستند پیرامون فرصت­ ها و چالش ­های حوزه ارزهای دیجیتال و ICOها و آگاه ی­بخشی نسبت به آنچه که در قالب این فضا اختیار کاربران قرار می­ گیرد، خطرات و تهدیدهای دنیای مجازی در حوزه مالی را برای کاربران به حداقل برسانند.

پژوهش خبری // فاطمه حسینی
منبع: سایت خبربان
گردآوری توسط ایده طلایی

بررسی ارز دیجیتال pm7 (درآمد هدیه ۲۰ دلاری)

بررسی عرضه‌ اولیه سکه با نام pm7

این عرضه اولیه در حوزه بازاریابی اینترنتی (بطور خاص affiliate marketing یا بازاریابی وابسته) فعال است.

pm7 یک پلتفرم غیرمتمرکز بازاریابی وابسته است و قصد دارد قابلیت‌های نوآورانه بلاک‌چین را در حوزه بازاریابی وابسته (affiliate marketing) به خدمت گیرد.

سایت این ICO سه قدم برای کسب درآمد را اینچنین مطرح می‌کند:

۱ – در سایت ثبت‌نام کنید: pm7.com
۲ – دوستان‌تان را معرفی کنید
۳ – توکن، پاداش یا درآمد بدست آورید

اساس این پلتفرم بر مبنای معرفی افراد به سیستم است، در ادامه جزییات بیشتری از روش کسب درآمد این سیستم می‌خوانید:

وقتی که دوستان‌تان را به این برنامه دعوت کنید، هر دو پاداش می‌گیرید.
وقتی که دوست دوست‌تان در برنامه ثبت نام کند، همگی پاداش می‌گیرید.
وقتی آن دوست، توکن‌های pm7 را خریداری کند، به شما درصدی تعلق می‌گیرد.
شما همیشه برای خرید توکن و نصب برنامه از طریق دوستان‌تان پاداش دریافت می‌کنید.
و اینکار تا ۷ سطح ادامه می‌یابد!

بنابراین می‌بینید که با یک سیستم چند سطحی سروکار داریم که:

۱ – کالایی در میان نیست و افراد پولی را برای خرید یک ارز دیجیتال اختصاص می‌‌دهند.
۲ – ارز دیجیتال خریداری شده از ۱۴ مارچ قابل معامله و خرید و فروش در صرافی‌هاست (می‌توان آنرا نقد کرد)
۳ – دارندگان ارز دیجیتال می‌توانند علاوه بر فروش آن، از ارز MP7 برای تبلیغات ICO خودشان و سایر سرویس‌ها استفاده کنند.
۴ – سیستم تا ۷ سطح به معرف پاداش می‌دهد. درصد پاداش برای سطوح مختلف به شرح زیر است:

سطح اول – ۷%
سطح دوم – ۳٫۰%
سطح سوم – ۱٫۵۰%
سطح چهارم – ۰٫۷۰%
سطح پنجم – ۰٫۶۰%
سطح ششم – ۰٫۳۵%
سطح هفتم – ۰٫۲۵%

لینک ثبت نام

به ازای هر ثبت‌نام به معرف ۲۰ دلار پاداش می‌رسد که البته قابل خرج شدن نیست و فقط زمانی unhold (غیرقابل برداشت و غیرقابل خرج کردن) می‌شود که افراد زیرمجموعه توکن‌های PM7 را خریداری کنند.

اگر علاقه مند به این سبک کسب درآمد هستید، جزییات بیشتر را در سایت ico مشاهده کنید

سود شرکت در این ICO

قیمت هر توکن PM7 فقط ۰٫۰۵ دلار (۵ سنت) است اما در ادامه طبق ادعای این سایت، پیش‌بینی شده قیمت این توکن در سال ۲۰۲۲ به ۱٫۰۹۶ دلار برسد.

توکن‌های PM7 ارزهای دیجیتال هستند که توسط پروژه‌ها در پلتفرم PM7 پذیرفته می‌شوند و بعدا به عنوان یک روش پرداخت در این پلتفرم جهت خرید سرویس‌ها استفاده می‌گردند.

در صفحه اول سایت این پلتفرم، توضیحاتی در خصوص پلن کسب و کار ارائه شده است. پلن کسب و کار برای PM7 شامل ۳ بخش مجزاست:

۱ – بازار (marketplace) که سودآوری آن از سال ۲۰۱۸ تا سال ۲۰۲۲ معادل ۶۰۳ میلیون دلار محاسبه شده است.

بازدهی ارز دیجیتال

۲ – سرویس پرداخت (payment service یا PSP) سرویسی برای انتقال و پرداخت ارزهای دیجیتال است. سود حاصل از این فعالیت تا سال ۲۰۲۲ معادل ۲۴۴٫۹۳ میلیون دلار پیش بینی شده است.

 pm7 بازدهی ارز دیجیتال

۳ – سرویس صرافی یا اکسچنج (Exchange Market) یکی از حوزه‌های کاری پلتفرم PM7 توسعه صرافی خود است. این شرکت پیشبینی کرده که از این طریق نیز تا سال ۲۰۲۲ مبلغ ۲۴۸ میلیون دلار سود بدست آورد.

 pm7 بازدهی ارز دیجیتال

جمع سودها در بخش‌های فوق به رقم ۱۰۹۶٫۰۷ میلیون دلار رسیده است.

 pm7 بازدهی ارز دیجیتال

با این محاسبات به این نتیجه رسیده که با توجه به وجود ۱ میلیارد توکن PM7 و سود ۱ میلیارد و ۹۶ میلیون دلاری، قیمت هر توکن در سال ۲۰۲۲ به ۱٫۰۹۶ دلار می‌رسد!

(این آمار و ارقام صرفا توسط سایت پروژه ارائه شده و ایده طلایی نمی‌تواند صحت و سقم این ادعا را قبول یا رد کند.)

البته گفته شده این میزان سود در صورتی حاصل می‌شود که ICO با موفقیت بتواند کل سرمایه موردنیاز خود را جذب کند.

لینک ثبت نام

مطلب تکمیلی

۱۰ نکته طلایی برای شروع برنامه نویسی

برنامه نویسی مبحثی ست که کم و بیش همه افراد علاقه مند به دنیای فناوری اطلاعات و ارتباطات به آن اشتیاق دارند. گاهی این علاقه آنقدر زیاد می شود که فرد تصمیم می گیرد تا شروع به یادگیری برنامه نویسی کند. اما وقتی وارد دنیای برنامه نویسی می شوند با کوهی از سوالات و زبان های مختلف روبرو میشوند که انتخاب راه برای آنها بسیار سخت می شود.از کدام زبان برنامه نویسی شروع کنم ؟ کدام زبان برنامه نویسی بهتر است ؟ کدام زبان برنامه نویسی پول ساز تر است؟ و …در این مقاله ۱۰ فاکتور مهم  برای شروع برنامه نویسی ذکر می شود تا کمکی برای شما در انتخاب راه باشد تا بتوانید در مسیری درست قدم بردارید.
۱- پیش نیازها برای شروع برنامه نویسی :
قبل از شروع به یادگیری کدنویسی ابتدا پیش نیازهای مربوط به برنامه نویسی را خوب یادبگیرید. یک برنامه نویس هنگامی موفق می شود که قدرت تجزیه و تحلیل یک سیستم را داشته باشد. بتواند مسائل را به خوبی حل کند. با مفاهیمی چون طراحی و تحلیل الگوریتم و فلوچارت غریبه نباشد. یک برنامه نویس خوب باید بتواند بهترین الگوریتم و ساختمان داده را برای کد خود طراحی کند. شاید شما بتوانید یک برنامه را با چندین روش بنویسید ولی بهترین روش الگوریتمی ست که فاکتورهایی مانند سرعت، دقت، امنیت و … را داشته باشد.
۲- مفاهیم فناوری اطلاعات و ارتباطات (IT) :
شما به عنوان یک برنامه نویس باید با مفاهیم IT آشنا باشید. مثلا کدهای شما چگونه اجرا می شوند ؟ چگونه به  سمت سرور می روند ؟ پروتکل چیست ؟ مفسر با کامپایلر چه تفات هایی دارند؟ نرم فزار، سخت افزار، شبکه و …
۳- انتخاب زبان برنامه نویسی مناسب:
زبان های زیادی برای برنامه نویسی وجود دارند. ولی تقریبا می توان گفت که سینتکس و یا دستور اکثر زبان های برنامه نویسی مشابه زبان C++ (سی پلاس پلاس) است. پس پیشنهاد می کنم اگر مبتدی هستید آموزش زبان C++ را کامل یاد بگیرید.
۴- استفاده از محیط برنامه نویسی مناسب :
اگر مبتدی هستید حتما از ساده ترین محیط ها و ویرایشگرهای متن برای کدنویسی استفاده کنید. محیط های حرفه ای جهت برنامه نویسی، افراد مبتدی را تنبل می کند. محیط های حرفه ای دستورات رو بعد از ورود یک حرف برای شما تایپ می کند و اینگونه می شود که عملا قدرت تایپ دستورات از شما گرفته و شما به نوعی در تایپ دستورات تنبل بار می آیید و در آینده با قواعد و دستورات بیگانه می شوید و همچنین در رفع خطاهای برنامه خود دچار مشکل می شوید.
۵- زبان انگلیسی تخصصی :
زبان بین المللی در رشته IT انگلیسی می باشد. هر چقدر به زبان انگلیسی (تخصصی رشته IT) مسلط تر باشید، یادگیری و رفع خطا برای شما آسان تر خواهد بود. این علم هر روز در حال پیشرفت است و شما هم مجبورید هرروز مقالات و یا کتابهایی به زبان انگلیسی بخوانید. پس برای تقویت زبان انگلیسی تخصصی خود تلاش بیشتری کنید.
۶- جهت دادن به مسیر یادگیری برنامه نویسی:
تقریبا زبان های برنامه نویسی به دو دسته تقسیم می شوند.
– زبان های برنامه نویسی دسکتاپ: برای اجرا در سیستم عامل های مختلف. مانند نرم افزارهای اتوماسیون اداری، ماشین حساب، پخش ویدیو و برنامه های موبایل و غیره
– زبان های برنامه نویسی تحت وب : که به منظور وب نویسی طراحی و توسعه داده شده اند. مانند شبکه های اجتماعی، فروشگاه های اینترنتی و … سعی کنید برای شروع،  مسیر درست را برای ادامه انتخاب کنید و ببینید به کدام یک از این نوع زبان ها علاقه دارید. مثلا زبان برنامه نویسی سی شارپ ، زبان برنامه نویسی پایتون ، زبان برنامه نویسی جاوا، زبان برنامه نویسی php , زبان برنامه نویسی جاوا اسکریپت از جمله زبان های برنامه نویسی دسکتاپ و تحت وب هستند که بسیار قدرتمند و محبوب می باشند.
۷- نا امید نشوید:
از ابتدا تا انتها بارها پیش می آید که برنامه شما دچار خطاهایی می شود که رفع آن برای شما بسیار دشوار می شود. این باعث می شود که شما از ادامه کار منصرف شوید و با خود بگویید که استعداد کافی برای یادگیری و ادامه را ندارید.هیچ گاه هنگام بروز خطا در برنامه خود نا امید نشوید. بلکه خوشحال هم باشید. چون قرار است مطلب و تکنیک جدیدی یاد بگیرید. متن خطای خود را گوگل کنید. در انجمن ها  و وبسایت های مربوطه ثبت نام کنید و علت را از حرفه ای ترها بپرسید.یکی از انجمن های جهانی  برنامه نویسی ، وب سایت stackoverflow.com است. سوال خود را آنجا مطرح کنید.
۸- متوقف نشوید و هر روز تمرین کنید :
یکی از عوامل موفقیت در برنامه نویسی تمرین زیاد به صورت مداوم و روزانه است. به هیچ وجه تمرین را متوقف نکنید و فاصله زمانی زاد بین تمرین ها نیندازید. ساده ترین پروژه ها و الگوریتم ها را از اینترنت دریافت کنید و خود به آن فکرکنید و کد بزنید . خلاق باشید و سعی کنید راهی جدید و ساده برای حل مسائل پیدا کنید. کدهای حرفه ای تر ها را ببینید و سعی کنید روش کدزنی آن ها را تحلیل کنید. از افراد با تجربه کمک بگیرید و نظر آن ها را در مورد سیستمی که طراحی کردید بپرسید. معماری های جدید و فریم ورک های روز و محبوب را بشناسید و از آن ها استفاده کنید.
۹-  بهترین زبان برنامه نویسی برای بازار کار:
اگر  شما به هر زبانی به طور حرفه ای مسلط باشید، مطمئن باشید که همیشه فرصت استخدام در همه جا را دارید. پس بعد از انتخاب مسیر یک زبان را جهت یادگیری انتخاب کنید و در آن حرفه ای شوید. وقتی یک زبان را به طور کامل فراگرفتید، یادگیری دیگر زبان ها بسیار ساده تر خواهد شد.سعی کنید برکه ای باشید به عمق ده متر، نه اقیانوسی به عمق ده سانتی متر
۱۰-  انتخاب بهترین اساتید و وسایل کمک آموزشی:
یک استاد و یا یک کتاب خوب می تواند علاقه شما را به برنامه نویسی بیشتر کند و بالعکس.انتخاب درست منابع آموزشی جهت یادگیری می تواند ضمن ارائه مسیر درست برنامه نویسی به شما ، علاقه و امید شما را به این مبحث بیشتر کند .
منبع: ۱۰ نکته طلایی برای شروع برنامه نویسی

شبکه توزیع محتوا چیست؟

شبکه تحویل محتوا (Content Delivery Network) که به اختصار CDN نیز خوانده می‌شود یک شبکه بزرگ از سرورهایی است که در چندین نقطه دنیا مستقر هستند و به صورت جغرافیایی توزیع شده‌اند. با استفاده از CDN محتوا با توجه به موقعیت جغرافیایی کاربر از طریق نزدیک‌ترین سرور به کاربر ارائه داده می‌شود. این سرویس در افزایش سرعت تحویل محتوا و پهنای باند در وب سایت‌های با ترافیک بالا و وب سایت‌های جهانی مانند گوگل، یاهو، فیس بوک و … بسیار تأثیرگذار است.

هدف یک شبکه توزیع محتوا رساندن محتوا به کاربر نهایی با بالاترین کارآیی است. سرویس شبکه توزیع محتوا شامل بیشترین سهم از محتوای اینترنت می‌شود، مانند: وب (نوشتار، گرافیک و اسکریپت)، قابل دانلودها (فایل‌های صوتی و تصویری، نرم افزارها و اسناد)، اپلیکیشن‌ها (تجارت الکترونیک، پورتال‌ها)، رسانه‌های پخش زنده، رسانه‌های پخش درخواستی، و رسانه‌های اجتماعی.

شرکت‌های بزرگ اینترنتی برای کنترل ترافیک سایت و سرویس‌های اینترنتی خود از چندین سرور در نقاط مختلف جهان برای ذخیره‌سازی و تحویل اطلاعات و امکانات خود در سراسر جهان استفاده می‌کنند. این امر باعث می‌شود که کاربران مختلف در سراسر جهان در هنگام استفاده از سرویس‌های آن‌ها هیچگونه تفاوتی را حس نکنند و همگی با بالاترین سرعت ممکن از نزدیک‌ترین سرور شرکت مورد بحث استفاده کنند. این امکان بسیاری از مزایای دیگر مانند امنیت، همیشه در دسترس بودن، پخش صحیح فشار بر روی چندین سرور و … را به همراه دارد.

اما شرکت‌های کوچک، سایت‌های معمولی و کاربران اینترنتی تنها بر روی یک سرور (همان هاست خود) اطلاعات خود را نگهداری می‌کنند و از آنجا به کاربران و بازدید کنندگان خود در سراسر جهان سرویس می‌دهند و تنها می‌توانند با محدودیت‌های سرور خود مثلاً مقدار پهنای باند، سرعت تبادل اطلاعات و … به کار خود ادامه دهند .

اینجاست که تکنولوژی CDN بسیار کارآمد می‌شود و می‌تواند به تمامی شرکت‌های کوچک و وبمسترهای سایت‌های خصوصی قدرت شرکت‌های بزرگ را بدهد! این سرویس به اینگونه کار می‌کند که از روی اطلاعات قابل دانلود شدن سایت (مانند فایل کدهای CSS، فایل کدهای جاوااسکریپت، فایل‌های مولتی مدیا و …) یک نسخه کپی بر روی nodes یا سرورهای مختلف خود که در سراسر جهان دارد تهیه می‌کند و می‌توانند به صورت اشتراکی به بسیاری از سایت‌ها سرویس دهند. در این حالت وقتی کاربری با مرورگر خود می‌خواهد سایت را مشاهده کند اطلاعات از نزدیک‌ترین سرور موجود به آن کاربر به او ارسال می‌شود و این چون این اطلاعات قبلاً ثبت (Cache) شده‌اند و نیاز به پروسه خاصی نیست سرعت تبادل اطلاعات تغییر چشم گیری می‌کند و …

مزایای شبکه توزیع محتوا

۱. افزایش سرعت بارگذاری و نمایش صفحات وب در سیستم بازدید کنندگان.

۲. افزایش امنیت سایت‌ها: بیشتر ارتباط‌ها به صورت غیر مستقیم و محافظت دو چندان هستند.

۳. افزایش مقدار پهنای باند: برای مثال اگر سرور شما ۱۰ گیگابایت پهنای باند به شما ارائه می‌کند، وقتی شما از یک CDN که دارای ۱۰ گره (node) است استفاده کنید، در حقیقت شما ۱۰ * ۱۰ گیگابایت پهنای باند دارید.

۴. هزینه بسیار پایین: دلیل این مزیت توانایی استفاده اشتراکی چندین نفر از سرورها است.

۵. نصب آسان: کاربر نیاز به داشتن تخصص خاصی برای نصب این سرویس بر روی سایت خود ندارد و ارائه دهندگان این سرویس معمولاً افزونه‌های از پیش ساخته و یا راهکارهایی برای کاربر دارند که تنها در چند دقیقه امکان استفاده از این سرویس را به اومی‌دهند.

۶. افزایش سرعت بارگذاری و نتایج مثبت در رتبه سایت کاربر در موتورهای جستجوگر.

معایب شبکه توزیع محتوا

۱. هزینه: مسلماً برای سایت‌های کوچک و با ترافیک کم به صرفه نیست.

۲. عدم کنترل مستقیم: تغییرات ایجاد شده باید توسط ارائه دهنده سرویس CDN طی یک بازه زمانی انجام پذیرد و لحظه‌ای نیست. این امر می‌تواند برای طراحان وب مشکل آفرین باشد.

۳. لحاظ کردن موقعیت‌های جغرافیایی: با توجه به آمار کاربران و اینکه مراجعه کنندگان به وب سایت شما بیشتر از کدام کشورها هستند باید سرویس CDN دارای سرورهای بسیار متعددی باشد تا حداکثر کارایی را برای شما ایجاد کند. اکثر شرکت‌های ارائه دهنده سرویس CDN دارای سرورهای معدودی در منطقه آسیا هستند.

ذی‌نفعان شبکه توزیع محتوا

تأمین کنندگان محتوا: یک تأمین کننده سرویس CDN زیرساخت CDNی خودش را با شبکه توانمندساز تأمین کنندگان خدمات و سرویس‌های شبکه به اشتراک می‌گذارد. تأمین‌کنندگان محتوا پول را با استفاده از CDN بیشتر و سرویس‌های میزبانی کمتری پس‌انداز می‌کنند، به دلیل اینکه توزیع محتوا سود ساختار هزینه‌ای بیش از میزبانی دارد. با گذاشتن سرورها در اینترنت یا کنار آن، CDN ها هزینه پهن باند را از سرورهای میزبان کم می‌کنند. هزینه‌های پهن باند برای محتوا بکار رفته در مرکز شبکه و در شبکه های Peering point نسبت به محتوا توزیع شده نزد کاربران بالاتر هستند.

اپراتور های شبکه توزیع محتوا: بطورکلی شبکه‌های توزیع محتوا با توزیع بار بر روی سرورهای لبه ای/فرعی موجود درشبکه، نقش عمده‌ای ‌را در بهینه سازی مصرف پهنای باند سرویس‌های مختلف دراینترنت (بخصوص سرویس‌های ویدئویی) ایفا می‌کنند. هدف از ارائه انواع سرویس‌های شبکه انتقال محتوا، افزایش کارایی، مقیاس پذیری، امنیت، قابلیت اطمینان، پاسخ دهی و دسترس پذیری در شبکه انتقال محتوا است. با وجود اطلاعات توزیع شده بر روی تعداد بسیارزیادی سرور در سطح دنیا، خطا کمتر رخ داده و به مراتب آسیب پذیری کمتری نیز نسبت به یک محیط محتوای متمرکز دارد. از جمله سرویس‌های قابل ارائه در شبکه‌های توزیع محتوا جویبارسازی ویدئو، بازی، وب، نقشه خوانی و … است.

ارائه دهندگان سرویسی که از CDN بهره می‌برند، می‌توانند علاوه بر جلب رضایت مشترکین، از فرصت‌های تجاری جدید، سود بیشتر، کاهش هزینه‌های زیرساختی و بسیاری مزایای دیگر بهره ببرند. این مزایا بخصوص برای سرویس‌های باند وسیع جویبارسازی ویدئو که بزودی سهم عمده‌ای از ترافیک اینترنت را به خود اختصاص خواهند داد، بسیار حائز اهمیت است. شبکه‌های توزیع محتوا از اواسط دهه اول قرن ۲۱ میلادی مطرح بوده‌اند ولی فرم‌های اولیه بسیار ابتدایی بوده‌اند. امروزه تقاضا برای سرویس‌های باند وسیع لحظه به لحظه افزایش می‌یابد. شکل‌های جدیدی از محتوای اینترنتی مانند تلویزیون با رزولوشن بالا، بازی‌های تحت شبکه با کاربران زیاد، نرم افزار-بعنوان-سرویس و رسانه‌های اجتماعی در حال ظهور می‌باشند. همچنین، سرویس‌های باند وسیع و با کیفیت بالا برروی شبکه‌های موبایل در حال ارائه هستند.

این زمینه‌های توسعه، فاکتورهایی مانند در دسترس بودن، کیفیت، دقت و سرعت ارائه محتوا را بعنوان شاخص‌های اصلی در موفقیت تجاری ارائه دهندگان سرویس مطرح می‌کنند.

سازمان‌های پیشرو جهانی در این حوزه

این شرکت‌ها را در چهار بخش می‌توان دسته بندی کرد:

۱٫ شبکه توزیع محتوای رایگان: BootstrapCDN، Coral Content Distribution Network،Incapsula ، CloudFlare

۲٫ شبکه‌های توزیع محتوای تجاری سنتی: ۳Q SDN، Akamai Technologies، Alcatel-Lucent Velocix، Amazon CloudFront (متعلق به آمازون)، windows azure CDN (متعلق به مایکروسافت)، EdgeCast Networks (متعلق به وریزون؛ ویدئوهای وردپرس و بخش‌هایی از لینکدین و تامبلر روی این سرویس هستند) و…

۳٫ شبکه‌های توزیع محتوای مخابراتی: AT&T Inc.، Bharti Airtel، Bell Canada، Verizon.

۴٫ شبکه‌های توزیع محتوای تجاری با استفاده از p2p برای تحویل: BitTorrent, Inc.، Internap، Pando Networks.

شبکه توزیع محتوا در ایران

شبکه توزیع محتوا در ایران در ابتدای راه است. تقریبا هیچکدام از شرکت‌های پیشرو جهانی در این حوزه در ایران حضور ندارند و باید خودمان در این زمینه دست به کار شویم که البته این اقدام به تسریع راه اندازی شبکه ملی اطلاعات که مطالبه رهبر معظم انقلاب است نیز کمک شایانی خواهد کرد.

در حال حاضر شرکت آروان یکی از شرکت‌های فعال در این حوزه در ایران است که در دو شهر تهران و اصفهان خدمت رسانی می‌کند. آدرس این سایت آروان کلود است: arvancloud.com

در ششم و هفتم دی ۹۴ نیز در همایش «تبیین راهکارهای توسعه شبکه توزیع محتوا بر بستر شبکه ملی اطلاعات» از دو شبکه توزیع محتوا رونمایی گردید.

نقش اپراتورهای شبکه توزیع محتوا در اکوسیستم توسعه خدمات پهن باند کشور

رشد سریع دستگاه‌های جدید شبکه‌ای مانند تلفن‌های هوشمند، تبلت‌ها و تلویزیون‌های هوشمند، تأثیر عمیقی بر بازار مصرف کنندگان گذاشته است. افزایش استفاده از این دستگاه‌ها، همراه با رشد کاربران خدمات آنلاین یا خدمات ویدئوی OTT مانند Netflix، چالش‌ها و همچنین فرصت‌هایی برای اپراتورهای شبکه که پهن‌باند ارائه می‌دهند، فراهم کرده است. اینکه چگونه اپراتورها به تغییر رفتار مصرف کننده و تهدیدات رقابتی جدید پاسخ می‌دهند، همچنین اینکه تا چه اندازه این اپراتورها برای رشد سهم بازار و درآمد در سال‌های آینده، به شکل مناسب جایابی کرده‌اند، تأثیر می‌گذارد. به دنبال پاسخ برای این سؤال، استراتژی‌های شبکه‌های توزیع محتوا ظهور کرده‌اند.

اپراتورهای جهانی CDN و استراتژی­‌هایشان براساس منطقه

استراتژی

توضیح

مثال­ها

بازار واحد مدیریت­ شده

 on-net

ارائه محتوای مدیریت شده (مانند IPTV و VOD) به مشترکین در داخل یک بازار واحد

·         Kabel Deutschland, Germany;

·         OTE, Greece;

·         Siminn, Iceland;

·         TEO, Lithuania

بازار چندگانه مدیریت شده on-net

ارائه محتوای مدیریت شده (مانند IPTV و VOD) به مشترکین که در چندین بازار پخش شده­‌اند

·         LIME, Caribbean

توزیع چنددستگاهی

استراتژی «تلویزیون هرجا»ی کلاسیک- مشتریان به محتوایی دسترسی پیدا می­‌کنند که از قبل روی چند دستگاه برای آن می­‌پردازند

·         Time Warner Cable, US;

·          Comcast, US;

·         NET, Brazil;

·          Belgacom, Belgium;

·         KPN, Netherlands;

توزیع موبایل

مشتریان می­توانند به محتوایی دسترسی پیدا ­کنند که از قبل روی دستگاه موبایل برای آن می­‌پردازند

·         TELUS, Canada

فروش off-net

فروش خدمات pay-TV به مشتریان خارج از شبکه اپراتور، منطقه لایسنس و پایگاه مشترکین مستقیم

·         Shaw, Canada; BSkyB, UK

OTTِ مکمل

CDN از خدمات OTT پشتیبانی می­کند که مکمل ارائه تلویزیونی خطی سنتی است.

·         Mediaset, Italy;

·          Orange, France;

·         MTS, Russia;

·         Virgin Media, UK

OTTِ جایگزین

CDN از خدمات OTT پشتیبانی می­کند که جایگزین ارائه تلویزیونی خطی سنتی است.

·         Telstra, Australia;

·         Talk Talk, UK

خرده­‌فروشی و عمده‌فروشی

CDN هم برای اهداف عمده‌فروشی و هم خرده­‌فروشی استفاده می‌شود.

·         Telecom Argentina;

·          Telefonica, Spain

چرا اپراتورها باید راه­‌حل­‌های CDN را اتخاذ کنند؟

CDN ها به مدت طولانی یک جنبه اصلی از اینترنت بوده­‌اند. شبکه توزیع­ شده سرورهای محتوای CDN، طیف گسترده‌ای از منافع را هم برای ارائه دهندگان محتوا و هم کاربران نهایی، شامل بهبود مقیاس­ پذیری و عملکرد، افزایش دسترسی، مدیریت ترافیک، فراهم کرده­‌اند. علاوه بر این، CDN ها به توسعه سریع توزیع ویدئویOTT کمک کرده­‌اند. از آنجایی­ که ترافیک ویدیوی OTT سهم بالایی از پهن­ باند شبکه را مصرف می­‌کند و اپراتورها نیز به دنبال توزیع خدمات ویدئویی خود در سراسر چندین صفحه نمایش مبتنی بر IP هستند، بازار CDN در حال تکامل از CDN‌های شخص ثالث مشخص ( نه ارائه­ دهنده محتوا و نه اپراتور) به بازاری است که در آن اپراتورها به طور فزاینده­‌ای در حال گام برداشتن برای استقرار راه­‌حل­‌های CDN خود در شبکه خود هستند. در این تحول، اپراتورها به ارائه­ دهندگان CDN به عنوان ذینفعان مهم در اکوسیستم‌های توزیع محتوا می­‌پیوندند. بسیاری از اپراتورها، به ویژه آن‌هایی که دارای اندازه متوسط ​​تا بزرگ هستند، به این بازار ملحق شده­‌اند.

در روند اجرای یک استراتژی CDN، با حضور تعداد زیاد اپراتورهای دیگر باید به گام‌های بعدی نیز توجه داشت. در رابطه با اپراتورها، طرح های CDN بخش مهمی از استراتژی آنها برای مقابله با چالش­‌ها، عدم قطعیت و فرصت­‌های بازار است.

نقش یک اپراتور CDN حول طیف گسترده‌ای از خدمات و فرصت­‌های درآمدی می­‌گردد، اما تمرکز اپراتورها بر روی تصویر بزرگ (big picture) و آینده توزیع ویدئویی برای مصرف­ کنندگان است. تصویر بزرگ شامل چگونگی ارائه بهترین خدمت به مشتریان، چگونگی ارائه خدمات با درجه بالایی از رقابت‌پذیری و چگونگی پایه­‌ریزی برای بهره­‌برداری از فرصت‌های آینده است. این بدان معنی است که تا حد زیادی، تصمیم پیاده سازی یک اپراتور CDN بر روی تنها یک سرویس یا یک فرصت افزایش درآمد خاص نیست، بلکه با توجه به نیاز اساسی برای جای‌گذاری تکنولوژی در جایی که استفاده از خدمات را بهبود می­‌بخشد و اجازه می‌دهد تا آن خدمات موتور جذب و حفظ مشترکین شود، است. در مواجهه با یک محیط رقابتی شدید، چنین استراتژی‌ای یک ضرورت در راستای منافع هم مشترکین و هم اپراتورهاست.

مصرف محتوای اینترنت همچنان به رشد خود ادامه می­‌دهد، که این به دلیل افزایش در دسترس بودن محتوا، اشتیاق کاربران، سرعت دسترسی پهن­ باند و انواع دستگاه­‌های متصل، در خانه و در دیگر جاهاست. این رشدِ سریع به دلیل وجود بازیگران متعدد در اقتصاد چالاک پهن­ باند، شامل ناشرین محتوا، یکپارچه­‌سازها، فراهم­‌آورندگان خدمات CDN، ارائه­‌دهندگان پهن­ باند و سایر بازیگران است.

در واقع، طیف رو به رشدی از گزینه‌ها برای اپراتورها به منظور استقرار شبکه‌های توزیع محتوایشان (CDN) وجود دارد. این انتخاب­‌ها طیفی را از ساخت یک CDN از ابتدا به تنهایی تا اکتساب یک کسب­ و­ کار CDNای موجود شامل می­‌شود. با این حال، قبل از انتخاب بهترین مسیر ورود به بازار، اپراتورها باید اول تصمیم بگیرید که با داشتن یک CDN می­‌خواهند به چه چیزی دست پیدا کنند. برخی از اپراتورها به CDN ها به عنوان راهی برای ارائه محتوای اینترنتی «مدیریت­ شده» به مشترکین پهن­ باند و تلویزیون علاقه­ مند هستند. تعدادی به دنبال مدل‌های خرده فروشی و عده‌ای هم به دنبال عمده فروشی هستند. براساس رویکردهای اپراتورهای مختلف، در نتیجه ممکن است برای ورود به بازار مدل همکاری را انتخاب نمایند یا اینکه خود شبکه توزیع محتوای خود را از ابتدا ایجاد کنند که در این حالت باید ریسک و هزینه‌های بالا و همچنین زمان ورود به بازار طولانی را تقبل کنند. در حالت همکاری می‌توانند با یک ارائه­ کننده برای ساخت نیازهای شبکه توزیع محتوای خود مشارکت کنند، مانند شبکه‌های توزیع محتوای مدیریت شده یا فدرال و غیره.

شبکه‌های توزیع محتوای خود ساخته:

علاوه بر منافع عمومی مرتبط با داشتن یک CDN، مدل­‌های ورود به بازار متفاوت هر یک با منافع و معایب بالقوه خود وجود دارند. محبوب‌ترین مسیر برای ورود به بازار برای اپراتورهای شبکه ساخت CDN توسط خود اپراتورها است.

اکتساب:

در حال حاضر چندین فروشنده، فناوری­‌هایی به اپراتورها برای استقرار و مدیریت CDN خودشان ارائه کرده­‌اند. یکی از مزایای این رویکرد این است که اپراتورها کنترل کامل بر کسب­ و کار CDNای خود دارند. با این حال، ریسک­‌های بالقوه برای اپراتورها شامل قفل شدن به یک پلتفرم تکنولوژی خاص و هزینه‌های مرتبط با ارتقا شبکه است.

فروش مجدد:

فروش مجدد پلتفرم فناوری CDNهای سنتی مانند Akamai، یک مسیر دیگر ورود به بازار برای شرکت‌های مخابراتی است. اگرچه این یک راه نسبتا سریع برای راه اندازی یک CDN باشد، اپراتورها نیاز به بررسی این موضوع دارند که تا چه حد رویکرد فروش مجدد آنها کمک خواهد کرد تا درآمد عمده فروشی کسب نماید، یا از استراتژی‌های CDN خرده فروشی آنها حمایت کند.

CDNهای مدیریت­ شده و CDNهای دارای لایسنس:

در ماه­های اخیر چندین گزینه جدید برای اپراتور برای راه اندازی یک CDN را دیده شده است. اگر چه، تا کنون، تنها تعداد کمی از شرکت­‌های مخابراتی، خدمات CDN دارای لایسنس و خدمات CDN مدیریت­ شده را از CDN های سنتی مانند Akamai، EdgeCast و Limelight خریداری کرده‌اند، که این ممکن است تغییر کند CDN .های مدیریت شده به اپراتورها زمان کاهش ­یافته برای ورود به بازار به همراه سود اضافه­ شده ناشی از مدیریت شبکه برون­ سپاری­ شده را ارائه می­‌کند؛ با این حال، آنها یک گزینه نسبتا پرهزینه به شمار می‌­روند. در مقابل، CDN های دارای لایسنس به اپراتورها اجازه ساخت و مدیریت ظرفیت CDN در شبکه خود را مبتنی بر نرم ­افزار آماده ساخته­ شده می‌­دهد. جنبه‌های منفی نسبی این روش شامل نیازِ اپراتورها به تخصص تجاری لازم برای اداره کردن یک کسب­ و­ کار CDN است. هم CDNهای دارای لایسنس و هم CDNهای مدیریت­ شده به اپراتورها امکان متحدکردن (تحکیم) شبکه خود را با اثرات جهانی شریک سنتی CDN خود می‌­دهد. برای اپراتورهای نیازمند به نفوذ بین المللی، ممکن است جذابیت زیادی داشته باشد.

خدمات شبکه توزیع محتوا

شبکه‌های توزیع محتوا می‌توانند خدمات مختلفی به کاربران در سطوح گوناگون بدهند که البته محدودیت‌هایی در جهت قیمت‌گذاری بهتر جهت سودآوری هم وجود خواهد داشت.

  • محدودیت‌ها
  • میزان فضا جهت نگهداشت فایل‌های پربازدید در هر سرور
  • پهنای باند مصرفی
  • خدمات استاندارد CDN
  • راحتی ادغام با سرویس‌های ذخیره سازی (storage)، اپلیکیشن‌های تحت وب، و سرویس‌های رسانه‌ای بخصوص ویدئویی.
  • کش کردن کوئری (Query string caching)
  • ساپورت نام دامنه دلخواه
  • فیلترینگ کشوری (country filtering): با استفاده از این سرویس می‌توان مشخص کرد کدام کشورها اجازه دسترسی به اطلاعات را دارند و کدام یک محدودیت دارند.
  • تحلیل مرکزی (core analytics)
  • ساپورت HTTPS
  • خاستگاه سفارشی محتوا (custom content origins)
  • متعادل‌سازی بار شبکه (load balancing)
  • محافظت از حملات DDOS
  • پاکسازی سریع (fast purge)
  • OTT Streaming
  • Data center
  • Multicast
  • تحویل بازی (Game)
  • خدمات پیشرفته CDN
  • موتور تحویل مبتنی بر قوانین، قابل سفارشی سازی
  • گزارش پیشرفته HTTP
  • آمار در لحظه (Real-time stats)
  • اگر بخواهیم جزیی‌تر به برخی از این موارد اشاره کنیم، می‌توان لیست زیر را ارائه کرد:
  • افزایش بازدهی
  • توزیع ترافیک در سرورهای سراسر جهان
  • کش کردن اطلاعات
  • تنظیمات پیشرفته بر پایه نوع صفحات
  • لحاظ کردن cookie در کش کردن اطلاعات
  • فشرده سازی
  • افزودن عمر کش‌پذیری
  • بازنویسی فایل‌ها
  • یکپارچه سازی فایل‌ها
  • تنظیمات گوگل آنالیکتیک
  • بهبود فرمت تصاویر
  • فشرده سازی تصاویر
  • اصلاح بارگذاری وبسایت
  • تنظیمات و امکانات عمومی
  • تنظیمات DNS
  • Purge کردن فایل ها cache شده
  • ویژه سازی تنظیمات (صفحات خاص)
  • تعداد صفحات خاص
  • مدیریت دیتاسنتر
  • ویژه سازی خطاها
  • گزارش‌گیری
  • گزارش دهی روزانه
  • گزارش دهی هر ۱۵ دقیقه
  • گزارش دهی موبایل
  • گزارشات لحظه ای
  • امکانات امنیتی
  • دیوار آتش
  • مسدود کردن URL خاص
  • ایجاد محدودیت بر اساس کشور
  • ایجاد محدودیت بر اساس شهر
  • دیواره آتش وب (WAF)
  • جلوگیری از اسکنرهای وب
  • جلوگیری از بدافزارهای پیشرفته
  • ویژه سازی WAF
  • جلوگیری از حملات DDOS
  • جلوگیری از حملات DDOS لایه ۷
  • جلوگیری از حملات DDOS لایه ۷ پیشرفته
  • تنظیمات رمزنگاری (SSL)
  • فعال سازی HTTPS
  • بارگزاری CERT شخصی
  • خرید CERT توسط آروان
  • بهبود سرعت پروتوکل رمزنگاری به کمک SPDY
  • اجبار استفاده از پروتوکل امن به کمک HSTS

برگرفته شده از http://safaeinejad.ir
منبع: شبکه توزیع محتوا چیست؟ :: پژوهشگر

طراحی وب سایت

اگر به دنبال یک وب سایت اینترنتی با تمام امکانات آن می گردید و می خواهید آخرین تکنولوژی های طراحی وب سایت را در یک مجموعه داشته باشید، با ما تماس بگیرید.

امکانات و خدمات ما:
بهره مندی از آخرین تکنولوژی طراحی وب سایت
محیط جذاب و کاربرپسند
مدیریت هوشمند وب سایت
قابلیت واکنش گرا (Responsive)
امنیت بالا و اعمال آخرین تکنیک های Seo

درخواست طراحی سایت

[recaptcha]